kritiken hemeroteka

7.565 kritika

Azken kritikak

« | »

Iturria / Unai Elorriaga / Susa, 2019

Idazlearen bila Javier Rojo / El Diario Vasco, 2019-11-30

Soro Barturen, zahartzaroan sartuta dagoen pertsonaia, bidaian hasten da Europan zehar Pedro Iturriaren bila. Pedro Iturria Barturenen gaztaroko adiskidea eta idazlea da, eta Europako hainbat hizkuntzatan argitaratu ditu ipuinak. Bidaia honetan Barturenek Erroman laguna izango du ondoan, eta Akilesen eta dortokaren istorioarekin gertatzen den bezala, Iturriarengandik gero eta hurbilago egongo dira. Hauxe da Unai Elorriagaren “Iturria” izenburuko azken nobelak duen argumentuaren abiapuntua. Baina irakurleak ez dezala pentsa bidaia-istorio baten aurrean dagoela, ez baita hori aurkituko duena. Idazlanean txandakatuz doaz Iturriak Europako hainbat aldizkaritan argitaratu dituen ipuinen testuak, Barturenen eta itzultzaileen arteko elkarrizketak, non ipuinen argumentuak interpretatzen diren, eta Erroman adiskidea narratzailea delarik, bidaiaren zertzelada txiki batzuk, eta liburu berezia sortzen da. Unai Elorriagaren ezaugarri bat izaten da ez dela bere hartan eroso gelditzen den idazle horietako bat. Beti saiatzen da zerbait desberdin eskaintzen, eta bere literaturak harridura sortzen du ezinbestez. Kasu honetan, asmatutako idazle baten ipuinak agertzen dira, non mundu arrotza agertzen den, kafkianoa. Pertsonaiaren asmazioaren ondorioa den mundu horretan mugitzen diren pertsonaiek bizi direneko absurdoa onartzen dute, patu saihetsezina izango balitz bezala, beren errealitatea gobernatzen duten arauak ezin ulertu badaitezke ere, bete egin behar baitira. Ipuinekin batera, Barturen eta beste pertsonaien arteko elkarrizketetan agertzen diren interpretazioak daude, ipuinak berak osatuz eta aldi berean literaturari buruzko teoria eraikiz.

Liburuan gauza gehiago aurki daitezke, adibidez, zahartzaroaren gaineko hausnarketa zedarritu dezakeen planteamendua. Eta ez da atal antologikorik falta. Pertsonaiak Iturria idazle fantasmagorikoaren bila doazen bitartean, argumentuak literaturaren jatorrietara eramaten du eta horrekin batera nor bere buruaren aurrean jartzen du ispilu joko moduko batean. Liburu konplexua eta desberdina da Elorriagarena, literaturaren balioak, irakurketaren plazera besteak beste, gogorarazteko balio duena.

Azken kritikak

Moskito
Igor Estankona

Aitor Francos

Nobela errealista bat
Joxean Agirre

Marta Goikoetxea

Gilles de Rais
Anjel Lertxundi

Marta Goikoetxea

Miserikordia etxea
Joan Margarit

Jose Luis Padron

Argiantza
Pello Lizarralde

Aiora Sampedro

Hotz industriala
Julen Belamuno

Joannes Jauregi

Hotz industriala
Julen Belamuno

Ibon Egaña

Hotz industriala
Julen Belamuno

Javier Rojo

Noiz arte arrazoi
Juan Kruz Igerabide

Igor Estankona

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Irati Majuelo

Isiltasuna
Eneritz Artetxe Aranaz

Javier Rojo

Inon ez, inoiz ez
Iban Zaldua

Txema Arinas

Gilles de Rais
Anjel Lertxundi

Joannes Jauregi

Nik ere Germinal! egin gura nuen aldarri
Koldo Izagirre

Aritz Galarraga

Artxiboa

Uztaila 2020

Ekaina 2020

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Hedabideak