kritiken hemeroteka

7.119 kritika

Azken kritikak

« | »

Aramotz / Iñaki Irasizabal / Elkar, 2018

Hirukotea baino askoz gehiago Aiora Sampedro / Berria, 2018-10-14

Iñaki Irasizabalen lanarekin topo egitean, azalean bertan aurkituko ditu irakurleak lanaren bi ildo nagusiak: krimena eta kokaleku kuttun batekiko harreman berezia. Saioa da thriller honetako protagonista, gaztetako trauma bat gainditu ezinik bizi den neska. Bilbon hasten da istorioa, Saioaren gaztarora eta amarekin duen harreman intimora joz; eta orainaldian amaitzen da, Aramotz mendilerroko paraje ezkutuetan, askorik ezagutzen ez ditugun Saioaren bi bidelagun berriekin. Argitasunetik iluntasunerako bidea egingo du tramak, harreman gardenak dituzten pertsonaietatik gibel-asmoak ezkutatzen dituztenak azaleratu arte.

Istorioa bi planotan bereizten da: batetik, Saioari gaztetan trauma sorraraziko dion esperientziaren kontaketa dugu; eta, bestetik, traumaren ondorioz eragindako egoera makabroa. Lau kapitulutan banatutako kontakizunari osotasuna ematen diote kapitulu hasieretan txertatuta ageri diren krimenaren inguruko etorkizuneko elkarrizketa batzuek.

Prosa soila darabil Irasizabalek gertakarien berri ematean, tarteka beste idazle batzuen eraginak agerian utziz (aipamen esplizituak egiten dizkio Hemingwayri, besteak beste). Idazleak liburuko pasarteren batean dioen bezala, adjektiborik gabeko esaldiak baliatzen ditu narrazioan, apaindurarik gabeko girotzea bilatzen du horrela. Hala ere, gehiegizko soiltasunak pertsonaien jokaerak ere sinpleak izatea eragin dezake, eta zenbaitetan, sumatu badaitezke ere, zenbait gertakari ez dira guztiz ulertzen, horien ingurukoak deszifratzeko pertsonaien psikologiari buruzko jarraibiderik eman ez delako; hau da, zenbait kontu zintzilik geratzen diren sentsazioa izan dut.

Bestalde, generoaren konbentzioak baliatzen ditu kontaketan zehar suspensea mantentzeko: etengabe arrisku batek pertsonaiak mehatxatzen dituen sentsazioa… Hori lortzeko, hiru planoak elkarren artean nahasten dira, gertatuko denaren inguruko iragarpenak egiten dira edo pertsonaien jokabidearen inguruko zertzelada arinak ematen dira. Tentsioa mantentzen ondo asmatzen du idazleak.

Ez da sorpresa traizioaren gaia literarioki emankorra dela; eta, Irasizabalen lan honetan, bide horretatik jotzen da thrillerra osatzeko; istorioaren amaieran garden eta onberak diruditen pertsonaien arteko harremanek uste baino korapilo gehiago ezkutatzen dutela antzemango du irakurleak. Iruditu zait, ordea, tramaren bihurkatze hori nahiko zuzendua dela aurretik emandako iragarpenekin, eta ez duela guztiz funtzionatzen irakurlea astindu beharko lukeen unean.

Lantzen den beste gai bat norbere buruarekiko konfiantzaren garrantzia da. Fight club haren kutsua duen askapena lortuko du amaieran protagonistak, Aramotzeko mendilerroko inguru berezian sortutako gorrotoaren indarrak gidatuko baitu Saioa trauma gainditzeko bidean.

Orokorrean, generoaren ildoko nobela da, tentsioan mantentzen du irakurlea bukaerara arte, baina, girotzearen sinpletasunaren kariaz, amaiera aurrez ikus daiteke.

Azken kritikak

Neguko argiak
Irati Elorrieta

Peru Iparragirre

Gerrak ez du emakume aurpegirik
Svetlana Aleksievitx

Amaia Alvarez Uria

Amek ez dute
Katixa Agirre

Estibalitz Ezkerra

Ohe hutsetan
Izaskun Gracia Quintana

Alex Uriarte Atxikallende

Batzuen ametsak bertzeen zelai zulatuak dira
Hasier Larretxea

Javier Rojo

Erreka haizea
Sonia González

Iratxe Retolaza

Proleterka
Fleur Jaeggy

Aiora Sampedro

Udaberri kantoi-hautsia
Mario Benedetti

Joannes Jauregi

Zuloa
Xabier Gantzarain

Hasier Rekondo

Mecanografiak
Harkaitz Cano

Javier Rojo

Zer luzea negu hau
Josu Goikoetxea

Igor Estankona

Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak
Iban Zaldua

Iratxe Esparza

Poesia kaiera
Yannis Ritsos

Javier Rojo

Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak
Iban Zaldua

Aitor Francos

Artxiboa

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Hedabideak