kritiken hemeroteka

7.850 kritika

Azken kritikak

« | »

Errukiaren saria / Iñaki Irazu / Erein, 2018

Begirada amultsua Javier Rojo / El Correo, 2018-06-30

Iñaki Irazuk “Errukiaren saria” izenburua eman dio liburu formatuan agertzen den bere lehenengo literatur emaitzari. Poema liburu moduan aurkezten da idazlana, baina liburuan agertzen diren atal gehienak ikusita, poemak baino gehiago narrazioak dirudite testu horiek.

Hiru zatitan dago banatuta idazlan hau. Lehenengo atalean agertzen diren idazkiek historia hurbileko kontakizunak eskaintzen dizkigute, non belaunaldi baten kronikaren antzekoa azaltzen den. Diktaduraren aurkako borroka eta horren ondorioak dira bertan agertzen diren testu askoren oinarriak, errepresioa, torturak-eta azaltzen direlarik. Funtsean hor agertzen direnak narrazioak dira. Idazlea forma poetikoa ematen saiatu da, ordea, eta horretarako itxuraz ahapalditan zatikatu du narrazioa, zatikatze horretan erritmo baten presentzia irudikatzen delarik. Lerroak bizpahiru hitzekoak dira, ahapaldiek antzeko lerro kopuru bat dute, itxuraz forma poetiko konbentzionala ematen saiatuko balitz bezala. Baina hau itxura besterik ez da, eta talka egiten du bertan azaltzen denarekin. Izan ere, forma horrek ez baitu benetan markatzen testu hauen barne-erritmoa. Kronikarekin pareka daitezkeen testu hauen ondoren, bigarren zatian (“Kaja bakarra” izenburua du bigarren zati honek) gizartean bazterrean geratu direnengan jartzen du begirada idazleak. Lehenengo ataleko testuetan nabarmentzen ziren irudiek bortizkeriaren ideiara jotzen zuten neurri handi batean. Bigarren honetan, bakardadea izango litzateke giltzarria. Eta bakardadean bizitzan aurrera egin behar dutenengan arreta jartzen delarik, begirada hori amultsua bihurtzen da. Lehenengo atalaren izenburuan erruki hitza agertzen zen (“Errukiaren saria” deitzen da, liburu osoa bezala), baina bigarren atal honetan azaltzen zaigu bere indar guztiarekin begirada errukitsu hori, gizakia bere biluztasun osoan agertzen baita hemen, bakarrik, bizitzari aurre egiten.

Hirugarren atalean (“Zubiondoko gaztainatze”) testuek forma poetiko markatuagoa daukate, eta jarrera baikorragoa erakusten dute bizitzaren alderdi xume eta betegarrietan zentratzen da-eta, horrela bortizkeriatik maitasunera doan ibilbidea ixten delarik.

Azken kritikak

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Asier Urkiza

Dama
Jon Gerediaga

Nagore Fernandez

Bihotz-begietan
Xabier Lizardi

Igor Estankona

Argiantza
Pello Lizarralde

Jon Martin-Etxebeste

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Txema Arinas

Eskuan beti zerbait
Maialen Berasategi Catalan

Irati Majuelo

Empar Pineda Erdozia: gorputzak hala eskatua
Kattalin Miner

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Zeruko belardiak
John Steinbeck

Hasier Rekondo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Mikel Asurmendi

Urpean murgildu
Lidia Txukovskaia

Nagore Fernandez

Bertute txikiak
Natalia Ginzburg

Asier Urkiza

Algara mutilatuak
Ane Labaka Mayoz

Maitane Legarreta Etxezarreta

Haragi hosto
Juan Ramon Makuso

Jose Luis Padron

112 poema biziari hegalak jartzeko
Begoña Abad de la Parte

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Artxiboa

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Hedabideak