kritiken hemeroteka

7.901 kritika

Azken kritikak

« | »

Tundra / Igor Estankona / Susa, 2002

Sastadak abantada bilakatu diren honetan Iñaki Mendizabal / Deia, 2002-11-19

Abertimendu bat: nik ez dakit poesiaz. Ez dakit non jarri zera, ezta zein den zerarik aproposena; ez dakit nola indartu behar den demontreko zera hori; ez dakit nola eta noiz erabili behar den metonimia apal bat; ez dakit poema baten egitura “logikoa” zein den… Uler nazazue: ez dakit. Baina jakin badakit zer edo zer lerro artean gordetzen diren sentimenduez. Horretaz hitz egin nahi nuke. Baita sastakatzen nauten erreibindikazioez eta “paro” egiteko abisua ematen didaten hausnarketarako oharrez ere. Horretaz hitz egin nahi nuke gaur, horietatik guztietatik edan duelako Igor Estankonak bere azken liburuan. Eta galdera potoloei erantzuna eman guran tundra amaigabean sartu da poeta, bere norabidea taiga hezean galdu dela. Akaso han bilatu du bere poesiaren ispilua, oso-osoan.

Agur, beraz, “Anemometroa”n fresko zebiltzan kuartzozko txoriei, agur izarren genitalak ukitzeari, agur iheslari damugabeari. “Tundra” lan osoa da, estilo jakin bat gordetzen duelako, diziplina apur bat galdeketa-andana disimulatzeko, eta heldutasun tantta bat ere ikusten da arratiarraren poesia gazi-gozoan. Izango da dioenik bere poesiak indarra galdu duela, biribiltzearen eraginez, neurketaren poderioz. Akaso aurrekoan erakutsitako gainezkako errebeldia falta zaio, bai; baina, aipatu hausnarketa punttu hori irabazi du. Oroitzapenetan, kontzeptu handien eremu zabalean, abstraktu horretan nabigatzen ikasi du arratiarrak eta aberasbide izan da liburuarentzat.

“Anemometroa” gogoetatsua bazen “Tundra” haratago doa, hausnarketa eta galdeketa bateratu baititu arratiar gazteak, askotan paisajeen xarmaz baliatzen dela. Paisajeak indar handia du poemario guztian, titulutik hasita: ibaia, itsasoa, larrosa, tximinia, kea, elurra, erlea, hostoa, irla… Bestelako irudi maitagarriak ere sortzen ditu Igorrek: “Gose bazara jan nire eskuak”.

Poesia liriko eta deskriptiboan sinetsi du Igorrek. Estiloa garbitu du (euskal poesia garbia dator). “Stanley” zenak jada ez du zertan bere izana izengoiti horren atzean lotsatu. Sentimenduen batuta kontrolatzen ikasi du, neurri batean. Eta duela lau urteko sastadak abantada bilakatu dira.

Azken kritikak

Totelak
Fermin Etxegoien

Mikel Asurmendi

Krakovia
Goizalde Landabaso

Irati Majuelo

Faith
Lander Garro

Ibon Egaña

Walden
Henry David Thoreau

Asier Urkiza

Eraikuntzarako materiala
Eider Rodriguez

Nagore Fernandez

Poesia kaiera
Alda Merini

Paloma Rodriguez-Miñambres

Zeruak eta infernuak
J.M. Olaizola "Txiliku"

Mikel Asurmendi

Krakovia
Goizalde Landabaso

Aitor Francos

Dortokaren begirada
Jon Arretxe

Aitor Francos

Bihurguneko nasa
Uxue Apaolaza

Hasier Rekondo

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Ibai Atutxa Ordeñana

Bihurguneko nasa
Uxue Apaolaza

Jon Martin-Etxebeste

Gogoan dut
Aritz Galarraga

Igor Estankona

Gu gabe ere
Itziar Ugarte Irizar

Irati Majuelo

Artxiboa

Urtarrila 2022

Abendua 2021

Azaroa 2021

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Hedabideak