kritiken hemeroteka

7.802 kritika

Azken kritikak

« | »

Independentziaren paperak / Pako Aristi / Erein, 2012

Politika-laborategi bat Jose Luis Padron / Bilbao, 2012-11

Pako Aristi idazlea eta kazetaria Euskadi Irratian izan zen, joan den urriaren 21ean ospatu ziren hauteskundeen emaitzen balorazioa egin eta bere iritzia emanez. Jaurlaritza berriak izan beharko lituzkeen lehentasunei buruz galdetu zitzaionean esan zuen soberaniaren inguruan nahasmen kontzeptual handia nabaritu duela, eta hitza ez dela soberania hitz lausoa, baizik eta independentzia, hitza Independentzia da.

Hori da, hain zuzen, Urrestillakoak orain gehien kezkatzen duen gaia, alegia herriarentzako eta gure ondorengoentzako ditugun aspirazioak. Eta independentziaren ideia horrekin lotuta atera berri du Pako Aristik liburu bat. Independentziaren paperak izena du, eta Erein argitaletxeak argitaratu du.

Politika asko gustatzen zaion nobelagile, poeta eta kazetaria izan da beti Pako Aristi, eta beti ere salatu izan du Euskal Herrian gogoeta politikoa falta dela, oso gutxi egin dela urteotan. Bere ustez Euskal Herrian politikak izan dituen bi ezaugarria nagusiak dira konsignak, batetik, hau da, konsignen inguruan antolatutako politikagintza bat izan dela, eta bestetik, hunkiberatasuna, hau da, emotibitate gehiegizko batean oinarritutako politikagintza bat izan dela. Falta zaizkio, haren iritziz, honako bi ezaugarri hauek: bata da gogoeta politikoa, gogoeta egitea gauzen inguruan, eta bestea da, horren ondoren, estrategia bat antolatzea, gogoeta horretan erabaki diren gauzak lortzeko, estrategia eraginkor bat.

Pako Aristik saiakera periodistiko baten moduan idatzi du Independentziaren paperak liburua. Gaia gure egoera politikoa da, baina ez alderdien modu hertsian, baizik eta herri bat antolatzeko erabili daitekeen tresna moduan ulertuta. Hainbat idazleren eta historialarien testuak erabili ditu, prentsan agertzen diren testu asko, elkarrizketak, zutabeak, baita ipuinak ere, filma batzuetako elkarrizketak eta abar, irakurleari politikaz hitz egin, bai, baina hura ez aspertzekotan.

“Nik nahi dut jendea pentsatzen jarri, eta politiko batek nahi du jendeak ez pentsatzea” esan ohi du Pako Aristik. Eta gurean pentsamendu politiko hori garatzeko laborategi bizi baten sorrerako deialdi aske moduan ikusten dut nik liburu horren ekarpen handiena, oso baliagarria.

Azken kritikak

Familiaren lexikoa
Natalia Ginzburg

Irati Majuelo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Paloma Rodriguez-Miñambres

Jende likidoa
Nerea Arrien

Nagore Fernandez

Ni eta Gu. Zazpigarren uhina
Pako Aristi

Aiora Sampedro

Isiltasunaren ildoetan
Amaia Iturbide

Igor Estankona

Olivetti
Aitziber Etxeberria

Iban Lantxo

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Jose Luis Padron

Ni eta Gu. Zazpigarren uhina
Pako Aristi

Igor Estankona

Esaten dugun argia
Karlos Linazasoro

Irati Majuelo

Nirliit
Juliana Leveille-Trudel

Jon Martin-Etxebeste

Lagun izoztua
Joseba Sarrionandia

Mikel Asurmendi

Neskamearen ipuina
Margaret Atwood

Amaia Alvarez Uria

Lazunak azkazaletan
Oihana Arana

Aiora Sampedro

Herriak ez du barkatuko
Irati Goikoetxea

Ibon Egaña

Artxiboa

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Urria 2020

Iraila 2020

Abuztua 2020

Uztaila 2020

Hedabideak