Gartzelako poemak / Joseba Sarrionandia / Susa, 1992

Errealitatea bezain gogorrak Jexux Arrizabalaga / Egin, 1992-12-20

“Egungo poesiari buruz, inpresio bat azaldu nahi dut lehenbaitlehen, hau da, geroago eta aspergarriago egiten zaidala espresiboa besterik ez den mezua, iminzioz paperera pasatzen den barruko abots hori, aitorkizun sentimentalen poesia” (1). “Tristuratik bakarrik ez da poema onik sortzen, ez eta amorio hutsetik, sendimendu bi aipatzeagatik… poesia hitzez egiten delako…” (2). “Euskal poetak, euskal torneroak edo euskal futbolistak bezala Euskal Herriaren askatasunaren alde ekiteko eginbidea du, eta gizarte zapaltzaileen aurka eta abar, baina ez poeta delako, ez eta aldaretik”. (3). “Poeta ez da bere ideiengatik edo bere portaeragatik bere sendimenduengatik ere ez den bezala, baizik eta bere poemen balioagatik, bere idazkeragatik, bere hitzengatik”. (4). “Poetaren eginbidea…, tribuaren hitzei zentzua garbiagoa ematea da. Zentzu garbiagoa, osoagoa, irekiagoa, hitzen bidez kontzientziaren eta munduaren artean erlazio aproposagoak sortzeko”. (5).

Esaldi hauetan (Ni ez naiz hemengoa, Pamiela) Sarriren poesiari buruzko ideiak agertzen lira.

“Gartzelako poemak” liburu honetan Ruper Ordorikaren Aintzin solasa eta Joxemari Iturralderen epilogoa ere badatoz. Iturraldek dio: “Seguruenik irakurlea, liburu hau amaitu ondoren, ez da hasieran zegoen bezain sosegaturik eta lasai geratuko”, oso gogorrak dira eta. pentsaerazten dutenak. Agian irakurleak poema guztien mezua edo esanahia ez du hartuko; ez da harritzekoa. Agian gartzelako errealitatea bizi dutenek azkarrago jasoko dute, errealitate hori isladatzen baita poema gehintsuenetan.