Atzorako geratzen dena / Ana Urkiza / Alberdania, 2011

Begiak eranzten Juan Ramon Makuso / El Diario Vasco, 2012-01-20

Dagoeneko hitzak pilatzen dira itsas ertzean eta laztantzen ari dira bertan aurkitzen diren harriak, koloreak, maitasunaren begiak. Ez dut gogoratzen bertan sortzen diren emozioak, ez eta ezezko guztiak. Baina liburuak bere oinak erakusten dit orain arte estalita zegoen eta. Ana Urkizak jada baditu hainbat liburu argitaratuak eta oraingo honetan, aforismo liburu bat eraiki du, Atzorako geratzen dena, eta bertan geldiune asko dauden ideiak, bizipenak, emozioak, eta baita ere, ironiak, azaltzen dira. Irakurketa lasaia, atsegina da Urkizak eraiki duena. Birritan begietatik pausatzen dira aforismoetan azaltzen diren argi izpiak, “Haizea da egia ororen jabe, hitzak bertan bizi dira aske”. “Garrasi egin ondoren pentsatzen dut, eta orduan bakarrik, beharbada, besteek arrazoi dutela”. Idazleak irakurleari ariketa bat proposatzen dio aforismoz aforismo bidea egiterakoan. Batzuk harridura sortuko dute, beste batzuk ez hainbeste, —esan behar da generoa ez dela batere erraza mantentzeko intentsitate berbera—, baina bertan iradokitzen dena ez da alferrikakoa. Gainera, idazleak hala proposatuta, lerroek, perpausek, barealdia sortarazten dute, nik behintzat, irakurtzen aritu naizen bitartean, hori jaso dut. “Sentimendu oro hitzetan adierazterik ez dago, hitza zainduko bada”. “Leihoak gatibu hartu du argia gela barruan”. Urkizak aforismoetan gai ezberdinak landu ditu, hala nola, artea, literatura, giza existentzia, isiltasuna… eta horrek erakusten du bere lana osotasun batean eraiki nahi izan duela, ertzak eta kantoiak iradokitzen dituelarik. Irakurlea busti egin behar du irakurketan, pasibotasunak ez du balio. Irakurtzerakoan harriz harri, pausuak tentuz eman behar dira bidea egiteko.