kritiken hemeroteka

7.539 kritika

Azken kritikak

« | »

Fatum / Jon Arretxe / Elkar, 2008

Fadoan kantetako moduko patua Arantza Etxabarria / Idatz & Mintz, 2009-07

Jon Arretxe ez neban egiteko honetan ezagutzen, polizia-generoa jorratzen. Baina beti horretan ibili izan dala esan leike, istorioa irakurrita. Genero honetan idatzi bigarren nobela da, Parisen kokatutako Morto Vivace liburuaren ostean. Eta badaukaz etorkizunerako beste proiektu batzuk be, atzerriko beste hiri batzutan. Nik ez dakit zelangoak izango diran beste hiri batzutan kokatutako istorioak, baina liburu hau irakurri eta gero, polizia-istorio batentzat alazoko lekua erexten deutsat fadoaren hiriari. Fadoa berez tristea da, bizitzaren momentu ixarrak abesten dauz. Eta horregaitik da horren esanguratsua liburua fadoakaz hasi eta ixtea, liburua ezbeharrez beteta dago eta. Fado baten kantetako moduko istorioa izan leiteke.

Euskeraz idatzitako polizia-nobelen gainean berba eginda, Gotzon Garate jatort burura. Berak esaten eban genero baltza mundu osoan gehien irakurten dan generoa dala. Eta esku artean dogun hau, polizia-nobelagintzaren barruan, nobela baltza izango litzateke, hau da, gizartearen ustelkeriak agirian ixten dauazan horreetakoa. Horretarako, osogai guztiak erabilten dauz: emagalduak. eskekoak, droga, hilketak, polizia ustelak… Eta atzena be ez da ona. Irakurleak pentsauko dau benetan ez dala justizia egin. eta horrek egonezina sortuko deutso.

Gotzon Garateren eretxian, idazterakoan ez da asmatuten ibili beharrik, inguruak berak opatzen dauz-eta preminazko osogaiak, hau da, ezagutzen dogun horren gainean idatzi behar dogu. Eta Jon Arretxek ondo erakusten dau hori. Lisboako bazter asko zehetasun guztiakaz erretratetan deuskuz, gu geu be 28. zenbakiko tranbian sartuta bagengoz moduan eta nondik nora gabiltzan ikusiko bagendu moduan. Alkarrizketa baten irakurri dot Jon Arretxe hainbat bider joan zala Lisboara liburu hau idazteko, eta bertan topau ebazala nobelarako moduko pertsonaiak, paisaiak eta gertaerak.

Klase honetako nobelak beragaz dakar pesimismoa. Pertsonaiak ilunak dira, tristeak, batek be ez dauka bizimodu artez-arteza. Protagonista nagusia Mario Barbosa da, polizia izanekoa, poliziatik ustelkeriagaitik kanporatua eta orain fadoak (zelan ez, fadoak) kantetan dauazana Arretxek pertsonaia hori fado-etxe baten ezagutu ei eban. Eta nobelako protagonista konbertidu eban.

Liburua zelan edo halan laburtu behar izan ezkero, han esango neuke: istorio baltza, pertsonaia ilunak, intriga, ustelkeria, fadoa eta Lisboa. Genero hau gogoko dauanak istorio erakargarria aurkituko dau hemen.

Azken kritikak

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Irati Majuelo

Hormako paper horia
Charlotte Perkins-Gilman

Amaia Alvarez Uria

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Javier Rojo

Poesia kaiera
June Jordan

Igor Estankona

Nobela errealista bat
Joxean Agirre

Joannes Jauregi

Moio - Gordetzea ezinezkoa zen
Kattalin Miner

Aiora Sampedro

Den-dena nahi dugu
Nanni Balestrini

Ibon Egaña

Erbesteko elurra
Felipe Juaristi

Javier Rojo

Lurra eta dardara
Askoren artean

Irati Majuelo

Miren eta erromantizismoa
Ramon Saizarbitoria

Imanol Mercero

Ai ama!
Arantxa Iturbe

Aritz Galarraga

Mesfidatu hitzez
Jon Arretxe

Javier Rojo

Francoren bilobari gutuna
Askoren artean

Aiora Sampedro

Kutsaldian
Paolo Giordano

Joannes Jauregi

Artxiboa

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Uztaila 2019

Ekaina 2019

Hedabideak