kritiken hemeroteka

7.044 kritika

Azken kritikak

« | »

Nora ez dakizun hori / Irati Jimenez / Elkar, 2009

Ipuinarekin noranahi Ion Olano / Gara, 2009-06-19

Ipuinak irakurtzen hasi aurretik, ume askok ohean entzun izan ditugu ipuinak. Helduek irakurtzen edo kontatzen dituzte umeek lo egin dezaten, hori da bertsio ofiziala, baina esango nuke kontakizunak baduela beste funtzio garrantzitsu bat ere: amets eginaraztea. Izan ere, begiak zabal-zabalik dituen umeari loa eragin baino, loa galarazten dio ipuinak sarri. Noranahi joango da umea ipuinarekin, berdin du egiazko eta gezurrezko izan, bidean beti azalduko dira nahiak eta beldurrak, irria eta negarra. Baina umeak ez dira tentelak, ez dira edozein ipuinekin konformatzen. Ipuin onak nahi dituzte, begiak zabaltzen dituzten horietakoak. Eta hala, begiak zabal-zabalik irakurri dut, hasi eta buka, Irati Jimenezen (Mundaka, 1977) azken eleberria. 2007an Igartza bekako akzesita eman ziotenean, proiektuak “Ezinen ostatua” zuen izenburua, eta bi urte geroago, Nora ez dakizun hori honetan gauzatu da asmoa. Bada, liburua irakurri dut entzuten ariko banintz bezala, gezurrezko ala egiazko den arduratu gabe, nora doan, nora naraman jakin gabe. Neurri eta tonu egokia erabili ditu Jimenezek, eta egitura tartekatua arrakastaz josi. Lana txukun egiten denean, izan ere, erraz sartzen da irakurlea sarera.

Disko bikoitz baten moduan dago antolatuta liburua: bi atal ditu (“bat” eta “bi”), eta atal bakoitzak bina alde (“a” eta “b”). Lehen atalean, liburuko lau pertsonaia nagusiak aurkezten dira, bikoteka: Elias eta Martin “a” aldean, Rosa eta Nora “b” aldean. Ipuin ezinezkoak kontatzen dituen Elias, aingeru bati arima saldu dion Martin, hozkailuari “frizerra” deitzen dion Rosa, eta irratiko entzuleei “gabon” esaten dien Nora. Irakurleak berehala igarriko du haien artean badagoela lotura ezkuturen bat, hala azaltzen da bigarren atalean, non bikoteak aldatu egiten diren, baita beste hainbat pertsonaiekiko loturak azaldu ere. Istorioaren trama korapilatsua aise jarraitzen eta deskorapilatzen da. Jakinmina pizten du, baina misterio-jokorik erabili gabe. Nabarmentzekoa iruditzen zait Jimenezen idazteko trebezia, erregistro narratibo ugarien erabilera, elkarrizketen jario leuna, eta umorea. Narratzailea lehen eta hirugarren pertsonen artean mugitzen da, denboran atzera eta aurrera, geografian ere batetik bestera: Bilbo, Ameriketako Nebraska eta Maine estatuak, Bartzelona, Berlin, Lisboa, Bagdad eta abar. Eleberriaren soinu-banda egingo bagenu, ez litzateke batere disko makala: Cat Stevens-en “Father and son”, Neil Young-en “Vampire blues”, Leonard Cohen-en “Take this waltz”, Nick Cave-n “Nobody’s baby now” eta abar. Hortaz, girotuta dator liburua ipuinei buruz hitz egiteko. Horixe baita eleberri honen muina: ipuina eta ipuinaren ingurukoak: esate baterako likantropoa, banpiroa, alfonbra hegalaria, ehiztaria, sorgina, magoa, amona, eta nola ez, otsoa.

Ikusitakoak ikusita, oraindik ere nobela hil dela esaten ibiltzea, ipuin hartako “otsoa dator!” esatearen parekoa iruditzen zait. Nire ustez, Irati Jimenezen lan honek erakusten du (beharrik bazegoen, behintzat) gurean oraindik ere lan handia eta interesgarria egin daitekeela nobelagintzan. Izan ere, lana txukun egin, beste aukerarik ez dauka euskal literaturak, biziko bada. “Eleberri hau ez dago bizirik, banpiroa da!” esango du batek. Baina tira, Neil Young-ek banpiroaren bluesean kantatzen duen moduan: “Good times are comin’”.

Azken kritikak

Erreka haizea
Sonia González

Aiora Sampedro

Bakartasunaz bi hitz
Filipe Bidart

Aritz Galarraga

Pelegrinak
J.E. Urrutia Capeau

Hasier Rekondo

Errukiaren saria
Iñaki Irazu

Alex Uriarte Atxikallende

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Estibalitz Ezkerra

Zauri Bolodia
Oier Guillan

Mikel Asurmendi

Zuloa
Xabier Gantzarain

Peru Iparragirre

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Ibon Egaña

Ahotsak eta itzalak
Maixa Zugasti

Javier Rojo

Gerra txikia
Lander Garro

Roberto Moso

Girgileri Anderea
Maialen Hegi-Luku

Amaia Alvarez Uria

Etsaiak, lagunak, ezkongaiak, maitaleak, senar-emazteak
Alice Munro

Joannes Jauregi

Epailea eta haren borreroa
Friedrich Dürrenmatt

Aiora Sampedro

Bioklik
Asel Luzarraga

Iratxe Esparza

Artxiboa

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Uztaila 2017

Hedabideak