susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Aingurak eta galderak Benitoren poema liburuan | Hauspoa beteta »

Ordaina zor nizun / Joxemari Urteaga / Elkar, 2001

Egiaren bila Javier Rojo / El Correo, 2002-02-06

Joxemari Urteaga, adinari dagokionez, idazle gazteen taldean sartzerik ez badago ere, azken belaunaldiko kidetzat har daiteke. Izan ere, “Ordaina zor nizun” bere lehenengo eleberria da. Honek idazlea 2001.ean beren lehenengo nobelak idatzi dituzten idazle gazteekin lotzen duen arren, begibistakoa da, bestaldetik, aritua izan dela literaturaren munduan. Misteriozko eleberri baten aurrean gaude idazlan honekin, eta misteriozko istorioekin gertatu ohi den bezala, argumentua maila desberdinetan gauzatua da. Alde batetik, gertaera harrigarriak ditugu, ipuin batzuekin eta argazki zati batzuekin lotuta daudenak.

Bestaldetik, protagonistak, argazki-denda baten jabeak, gertaera horien misterioa argitzeko egiten dituen ahaleginak daude, zer nolako espekulazioak egiten dituen, puzzle baten zatiak balira bezala aurkezten zaizkion pieza horien artean logika bat bilatzeko. Bukatzeko, benetako azalpena dago, liburuaren amaieran ematen dena, hari solteak gorrotatzen dituen irakurlearen lasaitasunerako. Istorioa gauzatzeko, idazleak beti ere oso ondo jakin du zein neurritan jakinarazi behar zaion irakurleari informazioa. Eta guztiaren atzean, inpresio hau: errealitatea, kontatua den neurrian baino ez da errealitatea.