« Uniformidadearen kontra, Martin Ugalde | Abenturero zaharren kontatzeko grazia »

Ihesi / Jean Louis Davant / Maiatz, 1990

Ihesi Josu Landa / Argia, 1990-07-15

Maiatz-ek aurten abiarazi duen look berriaz datorkigu Jean Louis Davant poeta emankorraren azken lana. Erritmo bereko ehun poemen bidez, bidaia bat proposatzen digu, sabeletik sortzen den beharrari erantzunez, aberriaz ase eta gogo garbiketa modura.

Ikuspegi tragiko bat da abiapuntuan nagusi, laguntza eske, buruak entelega ez dezakeena tripetatik sortzen den poesiaren bidez argitu nahiz. Euskal Herriko paisaiaz baliatzen da nazka sentimenduaren agertzeko. Mitologia klasikoa erabiltzen du tragikotasun kutsua trasmititzeko. Atzerriko lurraldeen behatzeak begibista luzatzeko balio dio. Hirugarren arratserako, sendaketak jorratu du bere bidea eta poeta gauza da berriz ere idealismoari ekiteko. Horiek dira urratsak, bidaia borobil baten urrats kateatuak. Etsipenetik hasi amets eginez bukatzeraino. Askok barnean daramagun kontraesan mingarri baten adierazgarri: herrian bizi nahi ez, bizi nahi izanda.