kritiken hemeroteka

7.174 kritika

Azken kritikak

« | »

Odoleko eskifaia / Omar Nabarro / Elkar, 1989

Odoleko eskifaia Josu Landa / Argia, 1990-01-14

1984tik hona, Omar Nabarrok ez du urte bakar bat ere pasatzen utzi poema-liburu bana argitaratu gabe. Joritasun horrek hurbilerazi ohi duen gainbeherari ederki eman izan dio buelta. “Odoleko eskifaia” boskarren poema-bilduma dugu, orain arteko gorabeheratsuena, desigualena.

Liburu-atarian, aspertuxe gauzkan ohiturari zabal eusten dio Nabarrok, besteen poema-aipuekin sei orrialde luze betez. Liburua irakurri ondoren ez dakigu egia esan zertara datorren, baina tira, asko jazten du.

Gai aldetik, orain artekoekin bat datozen konstante asko ageri zaizkigu honetan ere: itsasoa mundu erreferentzial bezala, gerra ondoko paisaia ia apokaliptikoak, hiriaren sumindura… Baina aurrekoetan ez bezala, liburu honetan izadia sentimenduen ispilu legez ageri zaigu etengabe. Hori bai, “Odoleko eskifaia”ko izadia guztiz bizi gutxikoa da, hila kasu askotan.

Derrota eta galondoko inbentario horren elemendu zirikatzaile eta bizierazle bakarrenetako bezala sexua eta alkoola aurki daitezke. Hau ere aurreko liburuetan bezala, baina honetan askoz presentzia txikiagoarekin. Izan ere, hauxe da antzeman dugun alderik nabarmenena: Omarrek elemendu bizierazle gisa maiz erabili ohi dituen horiexen agerpen eskasagoa. Alde horretatik, liburu honekin mundakarrak bere ikuspegi berritzaileenetakoa galdu duela iruditu zaigu.

Bestelako alorrean frogatzen du poetak urteen poderioz eskuratu duen maisutasuna: erritmo eta musikaltasunean. Itzela da “Odoleko eskifaia”n poemei darien barne-errima eta erritmoen borobiltasuna. Berezko dutela dirudi, kosta gabe lortutakoa, eta hori heldutasun seinalea da ezpairik gabe.

Liburu honek “Azkue Saria” jaso zuen 1988an. Hauxe da sariketetako tranpetako bat, larriena beharbada: batek ez daki Omarrek liburua espreski horretarako idatzi edo moldatu ote zuenentz; esan nahi baita, zaila da jakitea bestela ere modu honetan argitaratuko ote zuen. Tranpa horren arriskuen aurrean, idazleak dauka lehen eta azken erabakia, aurkezterakoan. Milioi bat pezetak arrisku asko justifika ditzakeela jakinda ere.

Azken kritikak

Bihotzean daramagun mundua
Maite Darceles

Peru Iparragirre

Lurra bere erro gorrira
Karlos Linazasoro

Alex Uriarte Atxikallende

Kamisoi zuri zetazkoa
Alaine Agirre

Estibalitz Ezkerra

Larrutik ordaindua
Joseba Lozano

Javier Rojo

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Ibon Egaña

Neguko argiak
Irati Elorrieta

Javier Rojo

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Mikel Asurmendi

Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak
Iban Zaldua

Usoa Alberdi Fernández

Gure oroitzapenak
Joseba Sarrionandia

Marta Goikoetxea

Hariak
Yoseba Peña

Iratxe Esparza

Lurra bere erro gorrira
Karlos Linazasoro

Javier Rojo

Hegodun poemak
Aintzane Galardi

Jon Kortazar

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Joannes Jauregi

Amek ez dute
Katixa Agirre

Aiora Sampedro

Artxiboa

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Hedabideak