« Etnofaunalia | Tristurazko vals geldia »

Laborantzako liburua / Jean Pierre Duvoisin / Euskal Editoreen Elkartea, 1987

Laborantzako liburua Mikel Mendizabal / Argia, 1987-06-21

Hona hemen berriz ere, Euskal Editoreen Elkartearen beste liburua. Eta autore garrantzizkoa oraingo honetan, J.P. Duvoisin lapurtarra hain zuzen. Beti bezala Koldo Mitxelenak euskal literaturaren erresuma txikia egiten du, oraingo honetan idazle honen kalitatea azpimarratzen, “euskal itzultzaileen buruzagi eta errege” kontsideratuz.

Euskal literaturak, klasikoak gehienbat, astun eta lapaitz ospea hartu du bai irakurle aldetikako iritzietan eta bai eta ere kritiko batzuen iritzietan. Gutxi dira euskal testu laikoak, eta horietako bat “Laborantzako liburua” dugu.

Baina liburu honen garrantziaz jabetzeko merezi du kokapen bat egitea. Joan den mendean estranjeria aldeko ikertzaileak euskaraz arduratzen hasi zirelarik, bertako jendearen interesa bildu zen, beranduxeago lore-jokoak eta sortuz. Horrexegatik Bonaparte Printzea eta Duvoisin lapurtarra, euskal testuak argitaratzeko mezenas gaitz bilakatutakoa. Bere lanaren kalitatez kanpo, ugaritasuna da begien bistakoa.

Emaitza ugari horietatik, “Laborantzako liburua” txairoa dakargu egungoan. Txairo eta bakoitzak aukera ditzan bere arrazoiak. Utz dezagun aide batera lapurtarraren mendetako erabilpenak, idazkeran utzitako eragina, askok onartzen dotorezia eta atxikimendua. Beldurrik gabe esan daiteke, liburuaren xarmentako bat euskalkia izatez gain, idazkerak duen estilo zaindua dela, guregan atsegina sortzen duen eragile dudarik gabekoa.

Gaia soila da, didaktikoa, laborantzaren teknika eta ohituren sintesia, aitak semeari erakutsiari jarraiki moldatua, egokia, aspertzeko aukera gutxi duena. Belar lanak, behien azpi eta etzauntzak, gariaren ereitea prozesua…

Erakarpen zenbait duena, kultur hizkunde baten erakurgarri, hizkuntza eredu landu eta dotorea, hots, liburu erabilgarria. Bat baino gehiagori altxorra idurituko zaiona