« Deabruaren hiztegia | Gurea baino absurdoagoak badirelako »

Rossetti-ren obsesioa / Ramon Saizarbitoria / Erein, 2001

Rossetti-ren obsesioa Ana Unanue / Aizu, 2001-09

Istorioa: Dante Gabriel Rossetti-k emazte izandakoaren gorpua hilobitik atera zuen, zerraldoarekin batera lurperatutako poemak berreskuratzeko. Obsesio bera izango du liburuko protagonistak: nola berreskuratu behin emakume bat seduzitzeko erabili zuen testua, beste emakume bat bereganatzen saiatzeko.

Emaitza: eleberri biribila. Saizarbitoriak ongi baino hobeki menperatzen du teknika narratiboa, eta abileziaz lotzen ditu Rossettiren eta protagonistaren istorioak. Trebea da, halaber, protagonistaren erretratua: morroi mixerable eta patetikoa irudituko zaigu askotan, eta lotsa ere emango digu, baina ez besteren lotsa, norberarena baizik, ez baita zaila haren mixeria eta mugetan geureak errekonozitzea.

Nabarmentzekoa: egilearen ironia, irakurlearen ezpainetara irribarrea ekartzen duen sarkasmo puntu hori. Sarkasmo hutsa baita protagonista —idazlea ogibidez— horren traketsa izatea sentimenduak hitzez adierazteko orduan. Saizarbitoriak ironiaz tratatzen ditu gizonezkoen eta emakumeen arteko komunikazio arazoak, baina ez horiek bakarrik. Idazleak, euskaldunak, emakume burgesak… Inor ez da libratzen egilearen ironiaz.

Galdera: Rossetti-ren obsesioa eleberria Gorde nazazu lurpean bilduman argitaratu zuten aurrenekoz. Zergatik argitaratu dute berriro, oraingoan aparte? Galdera erretorikoa da, jakina. Erantzuna badakit.