kritiken hemeroteka

7.599 kritika

Azken kritikak

« | »

Manhattan / Edorta Jimenez / Elkar, 1994

Walk on the wild side Juan Luis Zabala / Euskaldunon Egunkaria, 1995-01-15

Gure gizartearen alderdirik basatienetara oso bisita gutxi egina da euskal literatura. Edorta Jimenez dugu gabezia horren aurka gogorren, zorrotzen eta zintzoen —gaizto izan edo gaizto agertzeko beldurrik gabe— jokatu izan duen idazleetako bat, eta “Manhattan” hauxe beharbada ahalegin horretan egindako saiorik sakon eta lotsagabeena.

Elementurik ilun, ezkutu eta zakarrenak sublimatu eta eder bihurtzen dituen literatura dugu, oro har, liburu honetakoa. Honelaxe hasten da, adibidez, triste eta sentikor, eder eta dotore, “Botila barruan gorderiko mezua” izeneko ipuina: “Gurea gomaz eta txokolatez ondo hornituriko maitasuna izan zen. Hustu genituen goma- kutxatxoen kartoiak kanuto filtroak egiteko erabili genituen, eta zuriz bete genituen. Gomek, aldiz, laranja azalez eta garagardo botilez beti gainezka izaten zen sastarrontzia koroieztatu ohi zuten”. (69. orrialdean hain zuzen, arranopola!).

Hizkeraren aldetik, euskarak orain artean behintzat oso berezkoak izan ez dituen giro ilun eta gordinenetara egokitzeko saio orekatua egin du Edorta Jimenezek, nola araztasun garbiegitik hala zabarkeria lotsagabetik ihesi.

Kontatutako istorioei dagokienez ere izan du Jimenezek zerbait berria egiteko asmorik, Raymond Carverren soiltasun argumentalaren bidetik jorik batzuetan, formula esperimentalak erabiliz beste batzuetan —nire gusturako astunegi geratu zaion “Zerrenda” ipuin-hitzaldian esate baterako—. Literaturtasunaren aldetik, iaz argitaratu zuen —eta gaztelaniara itzulirik ere argitaratu dioten— “Azken fusila” nahiago nik “Manhattan” hau baino, baina hori ez da asko esatea, “Azken fusila” azken urteotako euskal eleberririk onenetakoa iruditzen baitzait, behar baino ahaztu eta zokoratuago geratu bada ere.

Xabier Montoiaren “Emakume biboteduna” ekarri dit gogora “Manhattan” honek, eta, estutzen banauzue, Pablo Sastreren “Kristalezko bularrak” ere zaku berean sartu eta hara trilogia bikaina. Hemengo eta, batez ere, gaur-gaurko gizakiaren alderdirik ilun eta zakarrenak agertzen dira galtzailez betetako hiru liburuotan. Ustez itsusia denaren sublimazio ederra. Prosaren poetizazioa. Hiru liburu paradigmatiko hauei eta beste zenbait aportazio fragmentariagoei esker —Pako Aristi edo Xabier Mendiguren Elizegirenak kasu—, gure ipuingintza gure inguruko alderdi basatienak ezagutu gabe geratu izanaren lotsatik libre dagoela esateko moduan gaude. (Nahiz eta batzuentzat ezagutza horixe izango den, noski, lotsarik handiena).

Azken kritikak

Ene baitan bizi da
Maddi Ane Txoperena

Javier Rojo

Funanbulistaren beldurra
Karlos Gorrindo

Javier Rojo

Miñan
Amets Arzallus Antia

Arrate Beristain

VHS
Oier Guillan

Javier Rojo

Bost egun, bost gau
Manuel Tiago

Javier Rojo

Hiru geltoki lurrun
Galder Perez

Javier Rojo

Aro beilegia
Lizar Begoña

Javier Rojo

Izuaren osteko gogoeta
Susan Buck-Morss

Ibai Atutxa Ordeñana

Haize-lekuak
Amaia Telleria

Javier Rojo

Bideko hitza. Euskal poema modernoen antologia (1951-2019)
Askoren artean

Igor Estankona

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Hasier Rekondo

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Javier Rojo

Hizlandia
Iñigo Aranbarri

Aritz Galarraga

Mami Lebrun
Kepa Errasti

Javier Rojo

Artxiboa

Iraila 2020

Abuztua 2020

Uztaila 2020

Ekaina 2020

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Hedabideak