kritiken hemeroteka

7.279 kritika

Azken kritikak

« | »

Kea behelainopean bezala / Harkaitz Cano / Susa, 1994

Ke bafada bat baino gehiago Garikoitz Berasaluze / Euskaldunon Egunkaria, 1994-05-15

Aspaldi batean hitzaurreak inolaz ere maite ez zituen idazle baten liburua irakurri nuen. Oso alferra zelako batetik eta, poemak ez badute inolako zentzurik edo zeresanik, hitzaurreak ez duela inoiz ere hutsune hori beteko uste zuelako bestetik. Honelako beste poeta baten aurrean aurki gintezke oraingoan. Eta poetak esan nahi ez dituenak besteok esan beharko ditugu.

Garai haietan usoen plusbalia zuen izenburua hiriaren kale eta abenidetan arazotzat zabaldu zuten pankartek, eta “poeta izateko ez da nahiko poemak idaztea. Poema onak idaztea ere ez. Beste zeozer behar da” esan zuen bazterrak desloratzen zebilen norbaitek. Eta beste zerbait hori aurkitu artean hainbat telefono zintzilikatu zituen literaturaren sabaitik, zeresanik bazuela erakutsiz errautsetatik bizi ziren kritiko jurasikoei: zauritu artean saritu, balizko krisiaren erdian benetako idazle, insomnioaren lubakietan gudari, poesiaren langile, hitzak zizelkatuz bakardadearen arroketan.

Gero, elurraren ondoren gaztainak edo musuen ondoren haurrak etortzen diren bezala, lanaren ondoren emaitza etorri da. Eta emaitzari ere izen-abizenak eman behar. Beharbada ez ginateke harrituko “Kea behelainopean bezala” izendatu balu bere liburua beste edozein poetak, akaso topikotzat ere joko genuke: kea, behelainoa,.. Baina gure idazlea asmatikoa izaki harritu egiten gara. Ez zuen ziurrenik Canok zigarro sotilaren kea eta edozein egunsentitako behelainoa uztartuko. Errealitatearen galtzak janzten dituen hitza da poesia, sentsibilitatearen eta lanaren patrikez osatua, irakurleak atseginik badu eskua sar dezan. Eta honela hainbestetan aipatu ohi duen leiho estuegi horretatik (poesiatik) bilatu nahi izan ditu Harkaitzek hiriaren egunerokotasunari darion kea eta gizartearen behelainoa, karriletan difuminaturiko kea eta estazio abandonatuetako behelainoa, bonbardaketen kea eta amurrain zulatuen hilobi den behelainoa, begiraden kea eta izaren azpiko behelainoa, zubietan kiskaliriko katuen kea eta hilerrietako behelainoa, jazzari laguntzen dion kea eta taberna hitsetako behelainoa. Edo nork daki. Itxurazko poeta baita hau irakurleaki zigarro merkeen kea eta edozein bazterretako behelainoa eskaintzeko.

Idazlea eta bere lana ezagutzen ditugunon aldetik ez da zalantzarik aipatzerakoan liburu hau ke bafada bat baino zerbait gehiago izango dela gure literaturaren behelainopean.

Azken kritikak

Mundutik mundua
Edu Zelaieta

Aiora Sampedro

Kabitu ezina
Aintzane Usandizaga

Joannes Jauregi

Paperezko hegazkinak
Lutxo Egia

Amaia Serrano Mariezkurrena

Basa
Miren Amuriza

Iratxe Esparza

Ez da erditzea
Ione Gorostarzu

Alex Uriarte

Analfabetoa
Iñigo Astiz

Igor Estankona

Ur biren artean
Patxi Iturregi

Javier Rojo

Mundutik mundua
Edu Zelaieta

Mikel Asurmendi

Itsas bizimina
Pello Otxoteko

Igor Estankona

Hezurren erretura
Miren Agur Meabe

Peru Iparragirre

Irautera
Castillo Suarez

Javier Rojo

Ia hemen
Juanjo Olasagarre

Mikel Asurmendi

Julien Vinsonen hegaldia
Patxi Zubizarreta

Aiora Sampedro

Kamisoi zuri zetazkoa
Alaine Agirre

Joannes Jauregi

Artxiboa

Maiatza 2019

Apirila 2019

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Hedabideak