« Ezin utzi gazta jateari | Testuaz haratago »

Korapiloak / Jasone Osoro / Elkarlanean, 2001

Amodioa edo Javier Rojo / El Correo, 2001-04-11

Korapiloak izenpean Jasone Osorok bigarren narrazio liburua argitara eman berri du. Igartza Sarian akzesita lortu duen idazlana. Narrazio liburua dela esan dut, baina, egia esan, narrazio adina poema agertzen dira bertan, ipuinen artean olerkiak tartekaturik baitaude, ondoko istorioen osagarri. Istorio hauen gaiak triangelu bat osatzen du, triangelu horren erpinak sexua, maitasuna eta desioa direlarik. Edonola ere, hiruak nahasita agertzen dira, beraien artean bereizterik ez balego bezala.

Izan ere, idazleak behin eta berriro maitasunaren fikzioaz ohartarazi nahi du irakurlea edota, bestela esanda, maitasuna aipatzen denean, benetan beste gauza batez hitz egiten ari dela, harako filme ezagun haren izenburuan esaten zenez. Pertsonaiak nahiko bitxiak izaten dira, jokaera arrarokoak zenbaitetan, eta baten bat psikopataren definzioan sar liteke arazorik gabe. Bestaldetik, ipuinak beregainak badira ere, batzuetan (dela pertsonaia baten presentziagatik, dela gertaera berberaren inguruan ardaztuta daudelako) kateaturik daude. Jasone Osorok, ohi duen moduan, idazkera zuzena erabiltzen du eta liburu honetan umore makabroaren zipriztin batzuk ere aurki ditzakegu… baina, beharrik, txiste errazean erori gabe.