« Bizitzaren bazterrean geratzen diren kontuak | Gutiziak »

Hamaika ipuin / Juan Martin Elexpuru / Elkarlanean, 2000

Kronika ipuinka Javier Rojo / El Correo, 2000-12-13

Juan Martin Elexpuruk Hamaika ipuin hauetan azken hamarkadetako kronika moduko bat egin duela esan daiteke. Hasi, gerra zibilaren inguruan kokatu daitezkeen garai beltzetan hasi da, eskuko telefonoaren menpekotasunean bizi den pertsonaiarengana heldu arte, oso itun aurkezten duen etorkizun ia faxista baterako proiekzioa eginez. Garaiak, giroak, hain desberdinak izanik, kontatzeko moldeetan ere desberditasun nabarmenak ikus daitezke. Oroimenean oinarritzen direla diruditen ipuinetan, ahozko kontakizunaren tradizioa berreskuratzeko asmoa aurki dezakegu, halako moldez non batzuk ahots ozenez irakurtzeko eginak daudela ematen baitu. Garaia hurbiltzen den neurrian, kontamolde hauek pixka bat alde batera uzten dira. Ezinezkoa da honetan sinbolismorik ez aurkitzea. Ahozko tradizio batean finkatutako kultura batetik beste kultura-mota batera pasatu gara, azken hau zein den oso argi jakin ez, ordea. Hiru gai edo nabarmentzen dira ipuin hauetan: gerra nonbait oinarri duten istorioak; bikote-harremanak; eta gizartearen zenbait alderdiren kritika sarkastikoa eta mingotsa. Hain aukera zabala eskaintzen duen liburu batek, ordea, desoreka-puntua izan behar du, nahi eta nahi ez. Dena dela, gustora irakurtzen den liburua dugu hau.