kritiken hemeroteka

7.850 kritika

Azken kritikak

« | »

Amaren eskuak / Karmele Jaio / Elkar, 2006

Zuri-beltzez Iratxe Retolaza / Berria, 2006-04-04

Duela bi urte, 2004an, VII. Igartza sariaren irabazlearen izena ezagutu genuen: Karmele Jaio. Irabazlearen berri izatearekin batera, eginkizun zen nobelaren gaia ere ezagutzera eman zen: ama-alaba arteko harremana. Bai, euskal nobelan gutxi jorraturiko gaia. Gutxitan, oso gutxitan izan dira adiskidetasuna edo senitartekotasuna euskal nobelaren sorburu nagusi. Izan bada, bai, senitartekoen arteko harremana landu duen nobelarik: izan bada aitaren ahotsik, izan bada semearen ahotsik, izan bada amaren ahotsik. Baina, salbuespenak salbuespen, hauetan guztietan senitartekoen arteko harremanak nobelaren bigarren mailako hariak dira, ez korapilo nagusi, ez bide nagusi, bidezidorrak baizik.

Horregatik, etortzear zen nobela honen berri izatean jakin-mina piztu zitzaidan. Eta jakin-mina areagotu, harreman hau ikuspuntu jakin batetik mamituko zela iragarri zenean; hain zuzen ere, alabaren ikuspuntutik. Artean euskal nobelan jorratu gabeko gaia, beraz, alabatasuna. Nobela honen irakurraldia goseak jota abiatu nuen. Gosetuegi, akaso. Eta denbora luzez elikaturiko gosea asebetetzea ez da nolanahiko erronka.

Euskal nobelan berria den gaia jorratu bada ere, nire iritziz, ez dira molde eta ikuspegi berritzaileegiak landu. Topikoz topiko josi dira nobelaren hariak: batetik, bi emakume protagonistek zauri bat dute, zehazki, gizonezko maitale baten galerak sorturiko zuloa; bestetik, emakumeak zamadun irudikatzen dira, “erruaren arrasto iluna” segika dutela (haien senitartekoen zaindari finegiak ez izateagatik sentituriko zama eta errua); bestetik, ama babesle leial eta zintzo bezala irudikatzen zaigu. Hain zuzen ere, nobelaren izenburua bera, Amaren eskuak, baldintzarik gabeko babesaren sinboloa da, honako pasarte adierazgarri honetan aipatu bezala: “Amaren eskua kokotsari helduta. Horrela irudikatzen du Nereak amaren babesa. Amaren eskua bere kokotsari helduta zuri-beltzezko argazki batean” (11. or). Bai, zuri-beltzezko argazki hori nobelan behin eta berriz errepikatzen den motiboa da. Eta, nire ustean, nobelan bertan zuri-beltza da nagusi. Nobelaren giltzarria omen den ama-alaba arteko harreman horretan, ez dago ñabardurarik, ez dago gatazkarik, ez dago sakontasunik, ez dago kolorerik, ez dago bilakaerarik. Nahiz eta nobelan bertan amarenganako hurbiltze bat kontatu nahi dela iradoki, ez zait sinesgarria egin. Beharbada, inpresio hau neure esperientziaren ondorio besterik ez da. Baina Nereak kezkatuagoa dirudi aspaldi alde egindako maitalearen itzulera dela eta. Eta zenbaitetan, nobelan kontagai diren beste harreman horiei (senarrarekikoa, maitalearekikoa eta abar) amarekiko harremanari baino espazio, konplexutasun eta sakontasun handiagoa antzematen zaie.

Nik uste narratzaileak harturiko jarreran dagoela gakoa: narratzailea Nerearengandik hurbil kokatzen zaigu, baina aldi berean distantziatik mintzo da, eta beharbada erdibide honek ez dio onik egin ez samurtasunari (hurbiltasun handiagoa eskatuko lukeena), ez ikuspegi berritzaile bati (distantziaren jolasaren inguruko ariketa sakonagoa eskatuko lukeena).

Bestalde, nobelaren bitxirik handiena uraren inguruan eraikitako sinbologia aberatsa da, gorputzaren, biziaren, sentimenduen eta zentzumenen alderdi oro adierazteko gai dena. Akaso, sinbologia hau modu berritzaileago batez harilkatzeko ahaleginari eutsi izan balio, nobelak berak mundu-ikuskera berri baterantz hurbilduko gintuzke. Eta ni neu, emakume-irakurle hau, emakumearen eta harremanen inguruko topiko gutxiago eta ikuskera berri gehiagoren gose nintzen.

Azken kritikak

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Asier Urkiza

Dama
Jon Gerediaga

Nagore Fernandez

Bihotz-begietan
Xabier Lizardi

Igor Estankona

Argiantza
Pello Lizarralde

Jon Martin-Etxebeste

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Txema Arinas

Eskuan beti zerbait
Maialen Berasategi Catalan

Irati Majuelo

Empar Pineda Erdozia: gorputzak hala eskatua
Kattalin Miner

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Zeruko belardiak
John Steinbeck

Hasier Rekondo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Mikel Asurmendi

Urpean murgildu
Lidia Txukovskaia

Nagore Fernandez

Bertute txikiak
Natalia Ginzburg

Asier Urkiza

Algara mutilatuak
Ane Labaka Mayoz

Maitane Legarreta Etxezarreta

Haragi hosto
Juan Ramon Makuso

Jose Luis Padron

112 poema biziari hegalak jartzeko
Begoña Abad de la Parte

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Artxiboa

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Hedabideak