« Hau ez duk Pagasarri | Denbora gai gisa »

Lauaxeta. Idazleek idazleari omenaldia / Askoren artean / EHU, 2005

Saiakera. Omenaldia Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2006-01-27

Aitortu beharra zaio/dugu Euskal Herriko Unibertsitatea bere biziko ahalegina egiten ari dela unibertsitatea gizarteratzeko, gizartea unibertsitateratzea, erabat eta osorik, ezinezkoa denez, edo, ezinezkoa ez bada, ezinezkoa dirudienez. Unibertsitatearen ahalmenetik kanpo dagoen kontua dugu, oraingoz bederen, baina pentsatzekoa da poliki-poliki ere lortuko dela xede nagusia, gizartea eta unibertsitatea, bat egin ezik, elkarrengandik gertu egotea. Izan ere, unibertsitateak, pisuko edozein elkarte edo gorputzek bezala, bere baitan ixteko eta bere inguruan biribiltzeko joera baitu. Gizarteak ez, gizartea berez zabalgarri da, irekia da, edo ez da gizarte. Auskalo zer den gizarte hertsia, baina ez gizako eta ez arteko, seguru ezetz.

Lauaxetaren jaiotzaren ehungarren urteurrena izan dugu/genuen iazko urte hotzean. Egia ere bada, beste urteurren sonatuago, ospetsuago eta, batez ere, ospatuago batek itzal egin diola, iluntzearekin batera, edo ia. Baina ez genuke horretaz kezkatu behar. Denok baititugu zertaz poztu eta zertaz tristatu, denok dugu ospakizunen bat, gure artean (horixe baita gizartea, gure arteko zer bat, guregandik hasi eta gugan bukatzen den artea) duintasunez eramateko modukoa, aberatsago edo txiroago, konplikatuago edo sinpleagoa.

Lauaxetak behar zuen kantatua izatea eta bazuen nork kantatu. Liburuan, Lauaxetaren poemak aitzakia, poeta euskaldunak bildu dira, nork bere hautu poetikotik abiaturik. Ondorioa liburu hau da, Juan Kruz Igerabidek begiratua eta Anjel Lertxundik koordinatua, edo alderantziz, ez dakit. Ondorio honako testu hauek dira, begia emana zuenari begia itzulia, hitza eman zuenari hitza ekarria, arima eskaini zuenari arima eskainia: dena barik, pixka bat, bakoitzaren izate eta ez izatearen arabera.

Lauaxeta poeta, ororen gogoan, testu xume eta benazkoak berari, lore sortak balira bezala.