kritiken hemeroteka

7.044 kritika

Azken kritikak

« | »

Itoko dira berriak / Karlos Linazasoro / Alberdania, 2003

Absurdoaren itsasoa Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2003-05-18

Itoko dira berriak da Karlos Linazasororen azken liburua. Aurkezpen egunean Karlosek berak aitortu zuenez, dekalogia bateko lehen liburua omen, baina liburua irakurri ondoren ikusten da nobela honetako urratsak lehendik ere emanak direla. Pertsonaia, esaterako, liburuzaina da, Karlos izenekoa gainera. Ez da lehendabiziko aldia pertsonaia hori bera agertzen zaiguna, Karlos idazlearen literaturgintzan. Beraz, pentsatzekoa da, liburua idatzi aurretik bazuela, nonbait, liburuaren nondik norakoaren berri. Historia xumea da oso. Lagun batzuk B hiriko hondartzan daude, eguzkia hartzera etorriak, eta, halako batean, entzuten dute, ikusten dute, pertsona bat itotzen ari dela. Hondartzan dauden lagunak prest azaltzen dira itotzen ari dena salbatzeko. Hori da abiapuntua, esan bezala. Baina hori ez da liburuaren mamia.

Pertsona horiek, borondate onekoak, eta zein baino zintzoagoak denak, ez dira gauza izango itotzen ari dena salbatzeko. Ez da ez dutelako nahi, ez da hondartzan bildutakoak gizon-emakume gaiztoak direlako; ez, dena da konplexuagoa. Eta absurdoagoa ere bai.

Nago absurdoaren itsasoan (edo hondartzan) oso ongi mugitzen dela Karlos Linazasoro. Absurdoa baita hondartzan bilduta dauden lagunen egoera, nahi eta ezina. Edo tragikoa. Baina garbi dago tragedia eta absurdoa askotan txanpon bareko bi aurpegiak direla, aurkia eta ifrentzua. Bakoitzak nondik begiratzen duen, noski. Badira gizon-emakume batzuk bizitza tragediaren ikuspegitik begiratzen dutenak. Eta badira beste ikuspegitik begiratzen dutenak ere. Bai tragediak eta bai absurdoak, biek egoera baten azpildurak ateratzen dituzte airera, era ezberdinez noski. Tragediazale batek itotzen ari denaren egoera beste modu batez deskribatuko luke. Hondartzan bildutako pertsonaiek borroka egingo lukete patu gaiztoaren aurka, eta baita bakoitza bestearen aurka ere. Horrelakorik ez dago Karlosen liburu honetan. Pertsonaiak ez dira borrokatzen, jolastu egiten dira, nork bere burua erakusteagatik gehiago, jolaste hutsagatik baino.

Azken kritikak

Erreka haizea
Sonia González

Aiora Sampedro

Bakartasunaz bi hitz
Filipe Bidart

Aritz Galarraga

Pelegrinak
J.E. Urrutia Capeau

Hasier Rekondo

Errukiaren saria
Iñaki Irazu

Alex Uriarte Atxikallende

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Estibalitz Ezkerra

Zauri Bolodia
Oier Guillan

Mikel Asurmendi

Zuloa
Xabier Gantzarain

Peru Iparragirre

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Ibon Egaña

Ahotsak eta itzalak
Maixa Zugasti

Javier Rojo

Gerra txikia
Lander Garro

Roberto Moso

Girgileri Anderea
Maialen Hegi-Luku

Amaia Alvarez Uria

Etsaiak, lagunak, ezkongaiak, maitaleak, senar-emazteak
Alice Munro

Joannes Jauregi

Epailea eta haren borreroa
Friedrich Dürrenmatt

Aiora Sampedro

Bioklik
Asel Luzarraga

Iratxe Esparza

Artxiboa

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Uztaila 2017

Hedabideak