kritiken hemeroteka

7.565 kritika

Azken kritikak

« | »

Biennale / Beatriz Chivite / Erein, 2017

Mundua ez-leku Javier Rojo / El Diario Vasco, 2017-12-23

Azken bolada honetan Beatriz Chivitek sarrera ikusgarria egin du euskal literaturan, poesian hain zuzen. Sariek eta oso denbora laburrean agertu diren bere liburuen argitarapenak horixe frogatzen dute. “Biennale” izenburua duen liburu hau, adibidez, Blas de Otero – Bilbo Uria poesia lehiaketa irabazitakoa da. Esan behar da Chiviteren poesia irakurtzean irakurleak inpresio duela ez zaiola batere kostatzen poemak egitea. Testuak berez, oztoporik gabe, ahaleginik gabe sortzen direla ematen du. Noski, idazleak erabiltzen duen estilo eta teknikaren ondorioa da inpresio hau. Chivitek poemak egiterakoan egoera batzuk aurkezten ditu, antza denez bere bizi-esperientzian oinarrituta. Egoera horiek aurkezteko baliabide erretorikoak alde batera uzten dira, egoera bere biluztasunean utzita. Poesia, beraz, ez da aurkitzen baliabide erretorikoen presentzian, haien absentzian baizik. Eta, ondorioz, egoera bera, bere biluztasun horretan, poesia bihurtzen dela irudikatzen zaio irakurleari. Beste hitzetan esanda, haikuetan erabili ohi den teknika bera baliatzen du idazleak bere poesiarako.

Flash moduko poema hauetan idazlea bakardadeaz ari da behin eta berriro. Egilearen biografiari errepaso xumea eginez gero, ikusiko dugu munduan zehar ibilitako pertsona dela. Mundua ezagutu du, baina beste pertsonekin erlazionatu eta tokiak errekorritzen dituen bitartean, deserrotuta geratu da. Sentipen hori islatzen du bere poemetan. Pertsona ez da leku jakin batean errotuta dagoen gizakia; lanagatik edo ikasketengatik hor zehar mugitu behar den pertsonak mundu osoa du plaza. Baina, ondorioz, unibertsalizazioaren ifrentzua izango balitz bezala, besteekin eraikitzen diren harremanak azalekoak dira, iragankorrak, iraupen laburrekoak. Errorik gabe, toki guztiak igarotze-espazioak bezala aurkezten dira subjektuarentzat.

Testuinguru honetan subjektuak hizkuntzekiko harreman berezia eraikitzen du, hainbat hizkuntza ezagutzen dituenez, alor honetatik begiratuta ere, identitate poliedrikoa du-eta.

Azken kritikak

Moskito
Igor Estankona

Aitor Francos

Nobela errealista bat
Joxean Agirre

Marta Goikoetxea

Gilles de Rais
Anjel Lertxundi

Marta Goikoetxea

Miserikordia etxea
Joan Margarit

Jose Luis Padron

Argiantza
Pello Lizarralde

Aiora Sampedro

Hotz industriala
Julen Belamuno

Joannes Jauregi

Hotz industriala
Julen Belamuno

Ibon Egaña

Hotz industriala
Julen Belamuno

Javier Rojo

Noiz arte arrazoi
Juan Kruz Igerabide

Igor Estankona

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Irati Majuelo

Isiltasuna
Eneritz Artetxe Aranaz

Javier Rojo

Inon ez, inoiz ez
Iban Zaldua

Txema Arinas

Gilles de Rais
Anjel Lertxundi

Joannes Jauregi

Nik ere Germinal! egin gura nuen aldarri
Koldo Izagirre

Aritz Galarraga

Artxiboa

Uztaila 2020

Ekaina 2020

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Hedabideak