kritiken hemeroteka

7.333 kritika

Azken kritikak

« | »

Zakurraren poema eta beste hezurrak / Martin Etxeberria / Elkar, 2011

Zeru ilunaren edertasuna Jose Luis Padron / Bilbao, 2011-10

Martin Etxeberriak (Zarautz, 1974) Zakurraren poema eta beste hezur batzuk (Elkar, 2011) poesia liburua aurkeztu du. Bere hirugarren poema liburua da. Aurretik Katiluaren ipurdia (Alberdani, 1999) eta Bizikleta bat egingo dut zure izenarekin (Elkar, 2005) idatzi zituen.

“Zakurraren poema” poesiarekin eman dio hasiera Zakurraren poema eta beste hezurrak liburuari:

“Saguzarrek/ zulatu eta saretu arren/ arratsa,/ itzalek/ berdinberdin jarraitu zuten/ erortzen,/ gaizki ebakitako euli-bizarra/ balira bezala./ Eta lurrean eserita,/ lotsagorritu nintzen nire patuaz;/ agurraren zakurra izan beharraz./ Penatu nintzen/ nire tristuraz./ Amorratu,/ tximeleta zatar bihurtutako/ nire gorroto zaharrez./ Bidearen gurutzean,/ gauaren zain/ mantendu nintzen ordea./ Iluntasunak ere,/ bere nekean,/ betetzen zekielako zerua./ Mantendu nintzen,/ hitzaren ametsaren zain;/ neure hezurrak hozkatuz/ bitartean”.

Zakurraren poema eta beste hezur batzuk poema liburu hau, nonbait irakurri dut egunkariren batean jasoa, heriotza duela ardatz nagusi, tristuratik sortzen dela, aurreko biak baino ilunagoa dela. Maila batean egia dela esango nuke, baina ez egia osoa. Izan ere, Martinek, ni bezala, maila batean edo bestean, denbora asko darama triste. Eta denbora gehiago (ni ere nire basamorturako oinetakoen antzera erre eta kea bihurtu arte gutxienez) eramango dut triste, ia seguru. Ez da pose bat; hitz-jokoa baimentzen badidazue, “poso” bat dela esango nuke. Zerbait hor behean, aintziraren ur-azal distiratsuaren azpian, lokatza eta begirik gabeko arrainekin batera arnasarik hartzeko premiarik gabe bizi dena edo irauten diguna behintzat. Zer esanik ez, aintziraren mundu honetara lehortea iristen denean (eta agorraldi alu batzuk pasa ditugu azken aldi honetan), lohi horiek, paradoxikoki, garbiago ikusten dira. Hori pasa zaio Martin Etxeberriari ere neurri batean.

Baina ez zait iruditzen poema liburu hau hortik sortua denik. Edo ez bere helburuan behintzat. Izan ere, eta hau aurkezpenean ere adierazi zuen Martinek, “nekatuta egoteaz nekatuta nagoelako” sortzen da. Sentimendu horretatik. Triste egoteaz ere, dagoeneko, pena ere ematen diogulako geure buruari. Onartzea erabaki dugu. Ez da txorakeria. “Zakurraren poema” izeneko horretan Martinek idazten duen bezala, “iluntasunak ere betetzen dakielako zerua”. Horrela da, edo gezur hori bihurtu nahi du bere egia behintzat.

Azken kritikak

Atzerrian
Nerea Balda

Ibon Egaña

Urtaroak eta zeinuak
Jon Gerediaga

Javier Rojo

Idazleen gorputzak
Eider Rodriguez

Amaia Alvarez Uria

Ez dadila eguzkia sartu
Martin Etxeberria / Xabier Etxeberria

Amaia Serrano Mariezkurrena

Hariak
Yoseba Peña

Igor Elordui Etxebarria

Hezurren erretura
Miren Agur Meabe

Javier Rojo

Hezurren erretura
Miren Agur Meabe

Txema Arinas

Lerro etena (2004-2018)
Angel Erro

Javier Rojo

Kontrako eztarritik
Uxue Alberdi

Sustrai Colina

Jamaikako neska
Joxemari Iturralde

Javier Rojo

Mari-mutil handi baten bluesa
Leslie Feinberg

Onintza Irureta Azkune

Idazleen gorputzak
Eider Rodriguez

Javier Rojo

Oroimenaren xaflakortasunaz
Paloma Rodriguez Miñambres

Javier Rojo

Urtaroak eta zeinuak
Jon Gerediaga

Igor Estankona

Artxiboa

Iraila 2019

Abuztua 2019

Uztaila 2019

Ekaina 2019

Maiatza 2019

Apirila 2019

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Hedabideak