kritiken hemeroteka

7.851 kritika

Azken kritikak

« | »

Arrain abisalak / Xabier Etxeberria / Martin Etxeberria / Elkar, 2009

Literatura abisala Jose Luis Padron / Bilbao, 2009-07

Arrain abisalak (Elkar, 2009) nobela berriakaleratu dute Etxeberria anaiek, Zarautzen girotutako polizia nobela. Hirugarrena da hau, Martin eta Xabier anai biek elkarrekin idatzitako nobelen artean. Polizi nobelak asko gustatzen zaizkiela eta, besteak beste, Raymond Chandler, Fred Vargas, Andrea Camillieri, Paco Ignacio Taibo II, Lorenzo Lunar… gustuko dituzten egile batzuen antzera, polizia eleberri on bat egin dute. Generoaren arauak errespetatuz hein batean (lagunarte itxi bat, giro ilun euritsua, alkohol asko, hildako bat hasieratik, adiskideen arteko susmoak…), baina gure parajeetara ekarrita; azken hau ez geografikoki bakarrik (hori ere bai, Zarautzen kokatua baitago, benetako taberna eta kaleak aipatuz), baina baita kulturalki ere (hizkera eta esamoldeak, kirol erreferentzia, ardoaren eta txikiteoaren kultura, gatazka politikoaren fondo ahaztezina…). Eta asmatu dute.

Protagonistetako bat, Tasio, arrain abisalei buruzko itzulpena egiten ari da. Argirik ez da iristen haiek bizi diren tokietara, gustura daude itzal artean. Zuzenean esaten ez den arren, hain esanguratsua eta indartsua iruditzen zaidan metafora horren sakonean, eleberriko pertsonaien eta arrain abisalen arteko konparazio-jolas bat egin nahi izan dute. Irudia oso egokia jotzen dut nik ere, izaki hauen ezaugarriengatik: iluntasunean bizi dira, bakarrik ia beti, inork ez daki asko haien berri, eta presio itzelen azpian irauten ikasi dute, hainbeste ze, ur azalera aterako bagenitu, lehertu egingo liratekeen. Misteriotik asko du itsasoak gainera: itsas sakoneraz baino gehiago omen dakigu ilargiaz (eta gure planetaren hiru laurdenak dira itsaso).

Zarauzko “Euskalduna” tabernan beste garai bateko erruleta geratzen da oraindik. Gauza bera omen dira, hor, zortea eta justizia. Une batean protagonistak, Tasiok, egiten duen gogoeta da hori, hemen dugun egoera judizialari kritika eginez zeharka. Tartean-tartean modu horretako zenbait komentario jarri dituzte pertsonaien ahotan, nobela beltzak, berezko duen tramaz gain, kritika soziala ere jorratu behar duela iruditzen zitzaielako egile biei.

Arrain abisalak. Bai, konparazio ederra egin daiteke gure literaturarekin ere: iluntasunean bizi da, bakarrik ia beti, inork ez daki asko haren berri,… baina egon badago, eta bizi, bizi da.

Azken kritikak

Sekula ez liokete euli bati hegalik kenduko
Slavenka Drakulic

Irati Majuelo

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Asier Urkiza

Dama
Jon Gerediaga

Nagore Fernandez

Bihotz-begietan
Xabier Lizardi

Igor Estankona

Argiantza
Pello Lizarralde

Jon Martin-Etxebeste

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Txema Arinas

Eskuan beti zerbait
Maialen Berasategi Catalan

Irati Majuelo

Empar Pineda Erdozia: gorputzak hala eskatua
Kattalin Miner

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Zeruko belardiak
John Steinbeck

Hasier Rekondo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Mikel Asurmendi

Urpean murgildu
Lidia Txukovskaia

Nagore Fernandez

Bertute txikiak
Natalia Ginzburg

Asier Urkiza

Algara mutilatuak
Ane Labaka Mayoz

Maitane Legarreta Etxezarreta

Haragi hosto
Juan Ramon Makuso

Jose Luis Padron

Artxiboa

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Hedabideak