susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Idazlea, libre | Aitaren burutazioak »

Zaharrak ez zuen hil nahi / Gaizka Zabarte / Susa, 2011

Zaharrak ez zuen hil nahi Lurdes Imaz / Aizu!, 2012-01

Gaizka Zabarteren (Zaldibar, 1960) aurreneko nobela da Susak argitaratutako Zaharrak ez zuen hil nahi. Unai Iturriagak azalerako egindako marrazkiak erakusten duen fantasiazko hilerrian hasten da kontaketa, bertara joateko gonbitea luzatu baitio Mahatserriko ehorzleak lehen pertsonan kontatzen duen Josu Gezetari. Hor azalduko dio Cosme aita ez dagoela berak uste zuen hilobian lurperatuta.

Hortxe hasiko da protagonista ikertzen zergatik ez dagoen aita berak uste zuen lekuan; baina hasieran kontaketak interesa pizten badu ere, ez du lortzen bukaeraraino eustea.

Hala ere, erraz irakurtzen da nobela, ez baitzaio umorerik falta. Goizaldeko pixontzia du izena ehorzlea elkarrizketatzen duen geriatrikoko aldizkariak, esaterako. “Jainkoa jan berri zetorren, eta horrek digestio astuna ekarri behar du ezinbestean” dio, mezetatik irten berri den aitaren lagunaren zain dagoela.

Irakurketa interesgarri egiten duten hausnarketa sakon ugariz josita dago Zabarteren nobela. Sarri joaten da etxe ondoko tabernara bere pentsamenduetan murgiltzera,eta honela aurkezten digu Agustin ikaskide ohi eta tabernako jabea: “Aurrerago ikasketetan, aurrerago neskatan, nahiz eta lasterrera, emakumeen munduan inkurtsio bakanen batzuk egin ondoren, gizonak hobetsi zituen. Honetan ere aurrerago”.