« Gonbita, irakurtzera | Amodioa eta janaria »

Azukre xehea gatz larria / Mikel Hernandez Abaitua / Alberdania, 2010

Norberaren iragana Juan Ramon Makuso / El Diario Vasco, 2011-01-07

Guztiok daukagu gure historia, gure iragana; beste kontu bat da norberaren iragana azaldu nahi izatea, denen esku uztea. Hau da Mikel Hernandez Abaitua idazle gasteiztarrak egin duena bere “Azukre xehea gatz larria” liburuarekin. Kuriosoa suertatu zaigu idazleak, berak, ze zalantzak izan dituen liburua bera kokatzerako orduan, liburuaren barne aldeko orrialdean, azpititulu bezala Oroitzapen autobiografiko-sentimentalak jarri baitio, eta behar bada honekin konforme ez, eta hasierako ohar labur bat du liburuak, hau guztia argitu nahian. Berak dio oharrean, ez dela ohiko autobiografia bat, baina irakurleak ikusiko du, gure ustean behintzat, autobiografia bat dela, memoria liburu bat. Euskal literaturan ez gaude ohituak modu honetako liburuak ikustera —adibidez, idazle gutxi gurean ausartzen da bere argazki bat jartzea liburuaren azalean—, beharbada autobiografiak edo memoria liburuak ez direlako idazten Hernandez Abaituak duen adinarekin, baina bera ausartu da. Azpimarratzekoa da, idazleak horrela aukeratuta, distantzia gutxi jarri duela idazterakoan; agian bere niaren agerpena ez du gehiegi neurtu, nahiz eta ni hau, politika, literatura eta musika kontuak azaltzeko erabili. Mikel Hernandez Abaituak liburuan azaltzen digu bere ibilbide literarioa; kronika bat egiten du hainbat aldizkari literarioen —Oh! Euzkadi, Susa— agerpenarekin. Musikarekiko gustuak aipatzen dira liburuan. Egoera politikoari dagokionez, ETAren atentatuen berri emanez gain, egileak ze ikuspegia zuen gaiaren inguruan argitzen du, eta honek ze arazo sortu zizkion. Garaiko kronikaren berri izateko liburu egokia da, eta hau guztia azaltzeko, ez dago hitz txarrik. Eta gurean, hau, bertutea da.