susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Esaten jarraitzen du | Eraikinean galdurik »

Aldaira urdinak / Edu Zelaieta / Alberdania, 2010

Egunerokoaren atzean Javier Rojo / El Correo, 2010-05-22

Edu Zelaieta Antak Aldaira urdinak izenburuko poema liburua argitaratu du. Idazleak liburuari jarritako hitzaurrean iradokitzen duenez, poema-liburua idazteko abiapuntua —akuilua, halaxe adierazi nahi bada—, poetak bere biografiatik ateratako gertakari xume eta arrunt bat da: idazlea beste etxe batera aldatu da eta aldatzearekin batera, bere gauzak eraman behar izan ditu hainbat kutxatan. Honela justifikatzen da liburu hau, nahiz eta liburuan agertzen diren poema askok harreman zuzenik izan ez abiapuntutzat har daitekeen gertakari horrekin. Izan ere, gertakari biografiko eta partikular hori, askoren bizitzan ohikoa izan daitekeena, transzenditzen du idazleak bizitzaren aurreko jarrera aurkezteko. Idazleak bizitzaz hausnartzen du, denboraren igarotzeaz eta honek dakartzan aldaketez, poesiaren lekuaz eta aita izateak dakarrenaz. Poemak, bestalde, errealista xamarrak dira eta batzuetan nahikoa narratiboak, ia-ia istorioak kontatzen dituzten aldetik. Munduko gauza arrunten ifrentzuan pausatzen du begirada eta ifrentzu horretan aurkitzen du poesia. Gauzak horrela, poesia ez da errealitatetik urrun dagoen gauza bat, baizik eta eguneroko errealitatea, eguneroko bizitza beste sakontasun batekin begiratzean sortzen den jarrera.

Neurri batean esan daiteke poema hauetan norberaren identitateaz ere aritzen dela, baina identitatea ez da alderdi bakar baten gainean eraikitzen. Identitate hori aniztuna da, eta batzuetan norberaren esku geratzen da, norberak bere identitatea eraikitzeko ahalmena baitu. Izan ere, poesia autobiografikoa egiten du Edu Zelaietak, eta, alde horretatik begiratuta, poema hauek idazlearen izana erakusten dute, bertan agertzen baita adierazita zer daraman berarekin bizitzan hainbat aldaketa egin arren, funtsean bera zer den.

Baina poetak, izaki bakana izateaz gain, edozein gizakiren kezken adierazlea izaten ere jakin du, bere esperientzia pertsonala irakurleen esku utzita, irakurleek poema horietan beren burua islatuta ikus dezaten.