kritiken hemeroteka

8.068 kritika

Azken kritikak

« | »

Istripuak / Agustin Arrieta Urtizberea / Alberdania, 2008

Normaltasuna kolokan Javier Rojo / El Correo, 2009-04-25

Hamazortzi narrazio biltzen dira Agustin Arrieta Urtizbereak argitara eman duen Istripuak izenburuko liburuan. Hamazortzi narrazio hauek literatur mota desberdinen adibidetzat har daitezke, narrazio hauetan denetarik aurkitzen baitu irakurleak. Narrazio batzuk, adibidez, errealista samarrak dira. Beste batzuk, ordea, fantastikoak-edo dirudite, eta hauen artean ez da falta alegoria futuristaren esparruan (‘zientzia fikzioa’ ez deitzeagatik) sar daitekeen istoriorik. Zuzen edo zeharka, Kafkaren itzal luzea ere honaino heltzen dela nabari dezake irakurleak, ulertezina zaien mundu zanpatzaile baten barruan galduta daudela diruditen pertsonaia batzuk aurkezterakoan. Gauzak honela, ez da harrigarria izango liburu honetan noizean behin egoera absurdoak aurkezteko joera dagoela konturatzea. Baina narrazioak oso izaera desberdinekoak badira ere, badago liburuari batasuna ematen dion osagai bat. Ez da hari narratiboa —argumentuaren aldetik narrazioak beregainak baitira—, baizik-eta ideia orokor bat, batzuetan argiagoa, besteetan lausoagoa, baina aldez edo modez guztietan agertzen dena: normaltasuna deitzen dugun horren izaera hauskorra. Ipuinetan kontatzen diren istorioek normaltasunaren itxura duen mundu bat erakusten dute, baina normaltasun hori ikuspuntuaren arabera baizik ezin da horrela definitu. Pertsonaiak mundu ‘normal’ batean bizi dira. Mundu ‘normal’ horren barruan daudelarik, nekez ikus dezakete mundu horrek kanpotik begiratuta aurkezten dituen arrakalak. Noizean behin mundu horretarako arrotza den osagai bat sartzen da, oreka batean aldaketa bat dakarrena, oreka hori hautsi ahal duena. Eta normaltasunaren itxura eman nahirik, mundu horietan ezkutuan gordetzen den krudelkeria ere aipagarria da. Idazle batek halako munduen berri ematen duelarik, deskripziora lerratu behar du, eta halaxe gertatzen da liburu honetan. Narrazioek batzuetan koadro estatikoen itxura hartzen dute, non egunerokotasunaren azalpena ematen zaigun. Ohiturazko literaturan gertatzen dena egiten du idazleak, baina noski, ohiturazko literaturaren printzipioak alderantziz jarrita.

Narrazioak ondo idatzita daude, eta gustura irakurtzen dira. Batzuetan sinple samarrak dira eta ez dute literatur artifizio handirik erabiltzen. Edonola ere, ezinegon-sentsazioa uzten dute, aldaezina uste duguna kolokan jartzen duten aldetik.

Azken kritikak

Keinura itzuli
Elena Olave

Irati Majuelo

Poema liburu bat ---irakurtzeko jarraibideak---
Angel Erro

Maddi Galdos Areta

Ipuina engainua da
Iban Zaldua

Aitor Francos

Isildutako eskuak
Jon Abril

Aitor Francos

Atsoa
Victor Catala

Nagore Fernandez

Erretzaile damutuen konpainia
Aingeru Epaltza

Asier Urkiza

Borrokalari transgeneroak
Leslie Feinberg

Amaia Alvarez Uria

Berriz zentauro
Katixa Agirre

Ibon Egaña

Amatu
Maite Lopez Las Heras

Mikel Asurmendi

Berriz zentauro
Katixa Agirre

Irati Majuelo

Kale gorriko umeak
Pier Paolo Pasolini

Ibai Atutxa Ordeñana

Berriz zentauro
Katixa Agirre

Jon Martin-Etxebeste

Azken etxea
Arantxa Urretabizkaia

Mikel Asurmendi

Hamahiru ipuin
Luisa Carnes

Asier Urkiza

Artxiboa

2022(e)ko abendua

2022(e)ko azaroa

2022(e)ko urria

2022(e)ko iraila

2022(e)ko uztaila

2022(e)ko ekaina

2022(e)ko maiatza

2022(e)ko apirila

2022(e)ko martxoa

2022(e)ko otsaila

2022(e)ko urtarrila

2021(e)ko abendua

Hedabideak