susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Hezurren aldarria | Altxor uhartea »

Infernuko hesteetan / Charles Bukowski (Mikel Olano) / Elkar, 2008

Infernuko hesteetan Goizalde Landabaso / Radio Euskadi, 2008-06-01

Bukowski maitatua den poeta da. Zaletu asko ditu, azken boladaotan, gainera, badira kaleratu dituzten zenbait liburu; berak idatzitakoekin eta bere omenez egindakoekin. Zer esan dezaket nik? Ez zaidala gustatzen? Aspaldi irakurri nuela eta ez ninduela erakarri; eta orain ere ez nauela liluratu? Okerrena da ez dudala pisuzko arrazoirik. Esaten dudana berresteko pisuzko ziorik ez dudala.

“Haiek askoz nahiago baitzituzten poema zaharrak / Parkeetako bankuetan lo egiten nuenekoak / Hotzak eta ardo merkeak eta gaizki janak hiltzen / Nindutenekoak. // Poema hau horientzat da / Gizon batek jenio sortzailerik / Izatekotan / Amildegi-ertzean / Behar duela uste dutenentzat / Baita sekula horretan saiatzeko / Koskoilorik / Izan ez badute ere”.

Esan dit lankide batek Bukowski nerabe zarela irakurri behar dela, eta orduantxe liluratzen ez bazaitu ez zaituela sekula liluratuko. Modu absolutuetan esaten diren gauzek beti ikaratu izan naute baina ez dut nik horrelakorik ukatuko.

Itzulpen lana ona iruditu zait; faltan botatzen ditu elebidunak diren poema liburuak, horietan ondo ikusten delako itzulpen lanaren maila. Baina zenbait momentutan gozatu dut itzulpenarekin.

Infernuko hesteetan Bukowskiren poema bilduma da, euskaratu den azkena. Kritiko agertzen da besteekin, kritiko bere buruarekin, kritiko gizartearekin, kritiko guztiekin.

“Guk leku bat irabazi dugu hemen, gure geltokian merituz / Eta ohorez sentitzen gara / Nahiago dugu gezurrontzi mesprezagarrien ordezkapenik ez izan; batek ezin du utzi / Inoiz izan / Ez duena”.