kritiken hemeroteka

7.706 kritika

Azken kritikak

« | »

Eleak eta beleak / Izaskun Gracia / Arabako Foru Aldundia, 2007

Eleak eta beleak Jon Kortazar / El País, 2008-05-19

Izaskun Gracia (Bilbo, 1977) Madrilen bizi den euskal poeta gaztea dugu. 2007ko irailean Europako sei herritan zabaldu zen Odysée du Danube kultura-proiektuko partaidea izan da. Elena Medelekin batera, —izena aipatzea estetika aipamena egitea da—, Transgeneración 1.0, Encuentro de jóvenes poetas ekitaldian parte hartu du, eta oraintxe ezagutu dut Eleak eta beleak argitara eman duen liburua, 2006. urteko Ernestina de Champourcin olerti sariaren irabazlea.

Egile plazaratu berrien kalitatezko aitaponteko bihurtzen ari den Harkaitz Canoren sarrera interesgarria du liburuak.

Barne munduaren deskribapenean oinarrituriko poesia idazten du Izaskun Graciak (“barruko irudiak hitz bihurtzea gero eta zailago egiten zait”, 13. or.) eta zentzu horretatik badu Alemaniako espresionismoaren hondarrik bere lanean: “geu ez garen ehunez jositako sareak inguratuta”. Jorge Oteizaren aipu argigarria dakar liburuak bere atarian: “Vivo tan despacio / que no sé si soy yo mismo”. Barne munduaren esplorazioan astiro-astiro murgildu da egilea. Agian, bere idazkeraren ezaugarririk nagusiena zera liteke: joera espresionista hori esaldiaren sinpletasunarekin lotzen duela.

Barne murgilketa horrek badu maitasun hizketaldiaren ñabardurarik. Gertatzen da, baina, mugimendua ez dela geldoa, kontraesanez betea agertzen da maiz: “Hain denbora luzea pasatu eta gero / erantzun guztiak dauzkagulako ustean gaude / baina itaun asko daude adarretatik eskegita oraindik / eta barruan erretzen zaigu horien pisua / elkar ezagutzen ez dugun horiek nortzuk diren jakiteke” (32. or.). Aipatu dugun poema horren antzekoak dira Izaskun Graciak idazten dituenak: zalantza nagusi bihurturik, balantzaka egiaren eta ustearen artean, minaren mugak adierazi nahiz.

Identitate konplexu baten bila abiaturik, zalantzetan aurkitzen ditu bidea eta izaera: “Egiten dudanagatik gorrotatzen dut nire burua /…/ zeharo galdu nahi izango banu bezala / bakardadea daukat erabakia eta zigorra” (31. or.), eta sentimendua beti nahasten da gazi-gozoarekin, erraietan bildurik dagoen ezinegonarekin.

Azken kritikak

Bidaideak
Agurtzane Intxaurraga / Arantxa Iturbe

Javier Rojo

Abaro
Itxaro Borda

Igor Estankona

Analfabetoa idazle
Agota Kristof

Irati Majuelo

Erle langileen amodioak
Aleksandra Kollontai

Ibon Egaña

Urrats urratuak
Askoren artean

Javier Rojo

Hiruki gatazkatsua
Marina Sagastizabal

Nagore Fernandez

Naparra, kasu irekia
Jon Alonso

Aiora Sampedro

Eros
Eric Dicharry

Javier Rojo

Bidasoan gora
Eneko Aizpurua

Mikel Asurmendi

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Argiantza
Pello Lizarralde

Hasier Rekondo

Nola gorde errautsa kolkoan
Miren Agur Meabe

Javier Rojo

"C'est la vie" kantatzen dute zaharrek
Karlos Zabala

Arrate Beristain Uriarte

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Rafa Ugalde

Artxiboa

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Urria 2020

Iraila 2020

Abuztua 2020

Uztaila 2020

Ekaina 2020

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Hedabideak