« Testigantza indartsua | Bazan-eta garaia: Antoñana euskaraz »

Errekarteko koadernoa / Xabier Mendiguren Elizegi / Elkar, 2001

Kontaerari eutsiz Javier Rojo / El Correo, 2001-10-31

Xabier Mendiguren Elizegi nostalgiaren eta malenkoniaren amaraunean harrapatuta geratu da “Errekarteko koadernoa” idazterakoan. Izan ere, liburu hau oroitzapen-liburua omen da eta bertan aitonaren irudia berreskuratuz inguratzen duen munduan azken hogeita hamar urteetan zer-nolako aldaketak gertatu diren azaltzen saiatzen da. Desagertu den bizimodu baten kronika sentimentala egiten du idazleak, erreferentzia pertsonalak oinarritzat hartuta. Dena dela, aitonaren irudia berreskuratzean eta bizimoduen aldaketak azaltzean, liburuaren hasierako asmoak diruditen osagaiak erabiltzean alegia, gehiago iruditu zait aitzakia moduko zerbait dagoela. Idazleak askotan bestelako gauzez ere idazten baitu, adibidez, irakurtzen dituen liburuez, eta, harrigarriena dena, idazten ari den liburua bera behin baino gehiagotan du mintzagai. Liburuaren atal asko, beraz, zeharo tautologikoak dira. Eta gaiak gaia ekarriko balu bezala, gai nagusiarekin batere zerikusirik ez dutenak ere aipatzen ditu. Idazleak, antza, ezinbestekoa du zerbait kontatzea, edozer, garrantzitsuena hitz jarioa mantentzea baita, mezua, koherentzia eta honelako gauzak bigarren planoan utzita. Xerezaderen konplexua deitu izan denak jo du honetan idazlea.