kritiken hemeroteka

7.591 kritika

Azken kritikak

« | »

Godoten esperoan / Samuel Beckett (Juan Garzia) / Alberdania, 2000

Ezeren zain Lutxo Egia / Deia, 2001-10-12

Estrainako aldiz 1953ko urtarrilaren 5ean jokatu zen “En attendant Godot”, Parisen. Askoren ustez, Samuel Beckett-en antzezlana dugu teatro modernoak eman duen lanik inportantena. Kritikak ere ez zaizkio falta. Borgesek erran zuen ez zitzaiola batere interesatzen eta Sartrek adierazi zuen gaiak, itxaroteak, burgesei egiten ziela mesede.

Iritziak iritzi, liburua ez da irakurlea hotz uzten duten horietakoa. Egia da egungo irakurketa bestelakoa dela, nahitaez izan ere, baina, berrogeita hamar urte joan ondoren, oraindik galdetzen dugu gure artean Godot etorriko den. Garai batean absurdotzat jo zena (elkarrizketa absurdoak) gure eguneroko bizitzaren barruan dago. Nolabait esateko, identifikatu egiten dugu geure burua idazle irlandarraren pertsonaiekin.

Vladimir eta Estragon bi gizon marjinal dira. Arratsaldeak ematen dituzte Godoten zain. Ez dago argi nor den Godot. Batzuetan ematen du Vladimir-ek bakarrik dakiela nor den. Beste batzuetan, berriz, ez batak ez besteak ez dute hura ezagutzen. Vladimir eta Estragon zine mutuaren edozein bikote izan litezke. Laurel eta Hardy. Bata, ezkorra; bestea, baikorra. Godoten esperoan daudelarik, beti saiatzen dira behin eta berriz eteten den elkarrizketa bati ekiten. Jolasean eta borrokan ere aritzen dira asperraldiari aurre egiteko asmoz. Une horietan beste bikote bat azaltzen da taulara. Pozzok, zartailu bat eskuetan duela, txakur baten moduan darama Lucky. Zapaltzailea eta zapaldua.

Leo Hofler-ek, “Arte abstraktua eta absurdoaren literatura” liburuan, bere buruari galdetzen dio zer ulertu behar duen pertsona batek koadro abstraktu bat ikusten duenean. Baita ez duela zertan ezer ulertu erantzun ere. Baliteke irakurleak “Godoten esperoan-en” adierazten den guztia ez ulertzea. Hasteko, inork ez daki nor edo zer den Godot (gainera, Godot ez bide da inportantena, itxarotea bera baizik). Baina irakurri ahala (eta, batez ere, hasiera birritan irakurtzen bada), armiarma batek eulia harrapatzen duen moduan harrapatuko gaitu antzezlanak.

Bi lerro bakarrik geratzen zaizkit Juan Garziaren itzulpena goraipatzeko. Hobe, dena den, liburuan hark eginiko oharra irakurtzea.

Azken kritikak

Izuaren osteko gogoeta
Susan Buck-Morss

Ibai Atutxa Ordeñana

Haize-lekuak
Amaia Telleria

Javier Rojo

Bideko hitza. Euskal poema modernoen antologia (1951-2019)
Askoren artean

Igor Estankona

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Hasier Rekondo

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Javier Rojo

Hizlandia
Iñigo Aranbarri

Aritz Galarraga

Mami Lebrun
Kepa Errasti

Javier Rojo

Poesia guztia
Safo

Igor Estankona

Gilles de Rais
Anjel Lertxundi

Javier Rojo

Bazterreko ahotsak
Miren Tirapu Goikoetxea

Amaia Alvarez Uria

Poesia guztia
Safo

Javier Rojo

Bakezale gerlari horiek
Bixente Serrano Izko

Txema Arinas

Moskito
Igor Estankona

Aitor Francos

Nobela errealista bat
Joxean Agirre

Marta Goikoetxea

Artxiboa

Abuztua 2020

Uztaila 2020

Ekaina 2020

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Hedabideak