susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Intzentsua lurrean bezala | Etorkizuna »

Nere mundualdia / Bartolo Aierbe / Etor, 1988

Nere mundualdia Dabid Zuazalde / Argia, 1988-09-18

Joxe Aierbe bertsozalea ezagutzen genuen, batez ere prentsako bere izkribuetatik, oraingoan honen aita Bartolo plazaratu zaigu, 80 urte pasata, oroitzapen liburu batekin. Adin horretako gizasemeari ez zaio faltako zer kontatua, eta honi ere ez, hasi haurtzaroko bizimodutik eta munduari buruzko eritzietara.

Goierriko Gaintzan jaio zen, eta soldadutza ondoren Donostia aldera ezkondu, beti baserrian. Bienbitartean karobia, artzantza, ikazkuntza eta garai hartako ohizko lanak.

Horratio, egilearen ezagunentzat berealdiko balioa izango duen arren, guri ezer gutxi esan digu. Pasatako bizierak ez dute aparteko graziarik, eta kontatzeko moduan a ze aldea, esate batera, Uztapide batekin. Munduan hainbeste milioi izanda ezin hasiko gara denak oroipen liburuak moldatzen, bizikizunez gain beste zerbait eskaintzen ez badugu behintzat. Bartolo Aierbek ere badu egungoei zerbait erakusteko gogoa, fedea alegia. Liburua aurrera doan neurrian, pasadizo jakingarririk ez eta hala ere ez zaio bukatzen zer esana: sinesmena izateko, mezetara joateko, beste munduarekin gogoratzeko eta hala, bere aldian sermoia pranko entzun duenaren tankeran. Sinesmena Jainkoak eman edo ukatutako dohaia izan ordea, eta ez errepikatuz ikasitako ikasgaia.