Zure argi kliskak / Felix Zubiaga / Euskaltzaindia-B.A.K, 1987

Zure argi kliskak Xabier Mendiguren / Argia, 1988-02-07

Aurreko batean Jon Kortazarrek Patxi Ezkiagari buruz ari zela holako zerbait zioen, alegia, badela Lizardigandik eta datorren tradizio bat, eta soka eten gabe tradizio hori gaurkotzen, berritzen diharduten poetak ere bai.

Zer dela eta diot nik hori? Hain zuzen ere horixe etorri zaidalako burura Zubiagaren azken poesi lan hau irakurtzen ari nintzela. Izan ere, Euban bizi den pasiotar honen poemetan ere nabari da olerkariarengandik datorren katearen jarraipena; kasu honetan olerkari bizkaitarrak agian giputzak baino iturburu zuzenagoa. Ez dira kasu bakarrak bi hauek gainera: hortxe baititugu esate batera “Olerti” aldizkariaren inguruan ibilitako guztiak, ahaztu samarturik baldin badauzkagu ere.

Kokagune orokor horren barnean ordea, baditu Felix Zubiagak bere bereizgarriak, nortasun sendoko olerkikera. Horien artean panteismo indartsu bat azpimarra liteke, edo egokiago litzateke agian Eguzki-Jaungoiko identifikazioaz berba egitea. Horrekin batera, nabaria da oso bibliaren eta orohar literatura erlijiosoaren eragina.

Lan honek 1986ko Euskaltzaindiaren “Arrese y Beitia” saria eskuratu zuen. Bestalde, badirudi Zubiagak indartsu segitzen duela lanean, nahiz narratibari emanago ari den: joan den urte hondarrean Espedientea izeneko nobela bat kaleratu zuen (oraindik orriotara ekarri ez duguna), eta oraintsu Bizkaiko Diputazioaren elaberri saria eskuratu berri du.