susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Atzo eta egun | Ironia »

Cuentos Villa de Bilbao / Askoren artean / Bilboko Udala, 1994

Ipuin sarituak Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 1994-07-30

Idazle askok, hasiberriak direnean batez ere, beren etorkizuna bide laua balitz bezala dakuste; hegietan arrosa landareak balituzte bezala; dena usain gozo, dena biguintasun. Munduan ez dagoela beste inor, uste dute, haiek baino hobea denik. Eta beren arimaren neurriak erakustearren sariketetara jotzen dute. Gehiago dira, noski, aurkeztutakoak, sarituak baino eta ugariagoa da, beraz, pena poza baino. Hala esaten dute literatur-ofizioan urteak eta ia mendeak daramatzatenek, sariketena gaztaroko bekatu arina dela. Hori bai, behin ere sendatzen ez dena. Ikusiak baititut nik ia aitonak sariketetan jokatzen gaztetxo haizearin, buru ilaunak, balira bezala. Zergatik?

Aitzaki asko dago munduan horrelako jokaerak zuritzeko. Denetik entzauna naiz mundu honetan, eta aipa nitzakeen hementxe bertan horrelakoetan esan izan ohi diren txorakeria galantak, baina ez gaude inor lotsarazteko, ez behintzat uda parte honetan eta nor bere lotsaren zigorrarekin utziko dugu. Dirua da, gehienetan, idazle bat sariketara bultzatzen duena, mutiko edo neskato bat bere amorantearen besoetara bezain indartsu eta, batez ere, esperantzadun. Dirua da ofizio honi pozik handienak eman bide dizkiona. Konturatu bestela, zein aurpegi jartzen duen saritu batek esaten diotenean bereak ez duela dirurik, ohorezkoa baizik ez dela. Eta konparatu, saria, ohorezkoaz gain, diruduna denean, beste batek jartzen duenarekin. Ez dago bada alderik!

Beren lanak argitaratuak ikusteko grinak ere bultzatzen omen ditu batzuk-batzuk sariketaren gurpil halabeharrezkoetara beren burua lotzera. Eta hain serio eta muker esaten dutenez horixe sinestarazi nahi digutenek, bada, sinestu dugunaren aurpegia jarri beharko diegu guk haiei, heziera gaiztokoak ez garela frogatzearren, besterik gabe. Egia izan daiteke.

Dena dela, argitaratzen dituztenean sarituen lanak ohizkoena izan ohi da, edozein moduz argitaratuak izatea. Hori lehendabizikoa. Eta gero, ez direla behar bezala banatzen. Oraingo honetan, argitaratu egin dituzte Bilboko Udalak antolatu izan duen Gabriel Aresti Lehiaketan, 1990-1993 bitartean, saria edo aipamena merezia izan duten ipuinak. Euskaraz eta gazteleraz dago liburua, eta horrek nahasketa gehiago dakarkio liburuari, baina badira ipuin interesgarriak, hizkuntza batean zein bestean.