« Gazteen interesak | Filosofia politikoaren hastapenak »

Lehorreko koadernoa / Anjel Lertxundi / Alberdania, 1998

Abenturak besaulkian Javier Rojo / El Correo, 1999-01-13

Euskal idazle batzuek pentsatzen dute irakurtzea merezi duten liburuak dagoeneko idatzita daudela. Hortaz, idazlearen funtzioa berridazketarena izango litzateke, beste batzuek egindakoa abiapuntutzat hartuta beraren idazlana sortzeko. Neurri handi batean Anjel Lertxundiren literatur praktika printzipio honetan oinarritzen da. Lan bat idazteko akuilua munduan ez, baina literaturan bertan aurkitu duten idazleetakoa da Anjel Lertxundi. Kasu honetan, eta itsasoa eta abentura uztartu nahi dituelarik, Stevenson da euskal idazlea sorbaldetan altxatuko duen erraldoia. Abentura, edonola ere, zeharo literarioa izanik, lekurik miresgarrienak eta arriskurik zirraragarrienak bibliotekatik irten gabe ezagutu daitezke, gaurko munduak abenturarako uzten duen toki bakarra liburu baten orrialdeetan aurkitzen da-eta, hala liburuko protagonistarentzat nola irakurleontzat ere. Idazkera dela-eta, eta estiloaren hanpadura gustatzen ez zaidan irakurlea naizelarik, aitortu behar dut askoz interesgarriago deritzadala liburu honetan aukeratu duen bide lauari, bestetan urratu nahi izan duen malkartsuari baino: azken hauetan euskara bera lantzea helburu duela dirudienez, idazlearen indar gehienak idazkeran akitzen zaizkiola baitirudi.