« Ez hain ‘road movie’ zoroa | Maitasuna eta gorrotoa »
Haize hegoaren eroak / Luis Garde / Pamiela, 2007
Oroimen galdua Javier Rojo / El Correo, 2007-07-26
“Haize hegoaren eroak” deitzen da Luis Garde idazle nafarraren eskutik datorkigun poema liburu hau. Literatura eta oroimena lotuta, atzera jotzen du begirada, historian galtzaile izatea suertatu zaienen ikuspuntua azaltzeko, galdutako oroimena berreskuratuz. Gerraren presentzia garrantzitsua da, era estilizatu batean agertuta ere, historia amaierarik gabeko gerra bat balitz bezala. Gauzak horrela planteamendua ia ia silogismo bat bezala azal daiteke: historiak guregan gerraren bidez islatzen du bere presentzia; gerran (eta beraz historian) galtzaile izatea tokatu zaigu; hortaz, historiatik kanpo geundenean zoriontsuago ginen. Ondorioz denboratik kanpo dagoen urrezko aro bat idealizatzen da poesian. Tonu epikoa du liburuak zenbaitetan, eta idazleak historiak bere ustez suposatzen duen tragedia jarri nahi izan du agerian, ezinbestez heriotzara daraman tragedia.
Barne zerbitzuak
Katixa Agirre
Amaia Alvarez Uria
Zure arnasa zaintzeko
Nerea Balda
Joxe Aldasoro
Ni, laiko
Markos Zapiain
Aritz Pardina Herrero
Zure bazterrekoak
Cesare Pavese
Asier Urkiza
Termita
Garazi Albizua
Nagore Fernandez
Argazkiaren erabilera
Annie Ernaux
Maialen Sobrino Lopez
Café Mokka
Jabier Muguruza
Mikel Asurmendi
Etxe arrotz hau
Olatz Mitxelena
Irati Majuelo
Basatiak
Maria Reimondez
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Zerua hemen
Oihana Arana
Paloma Rodriguez-Miñambres
Sekularizazioa Euskal Herrian
Joxe Manuel Odriozola
Mikel Asurmendi
Garondoan
Gorka Bereziartua
Asier Urkiza
Mundu guztiak
Ruben Sanchez Bakaikoa
Nagore Fernandez
Kantu leuna
Leila Slimani
Maialen Sobrino Lopez