« Fikzio zientifikoa | Beste alderako mugalaria »

Joseba Sarrionandiaren ipuingintza. Zuhaitz erromesa / Jon Kortazar / Utriusque Vasconiae, 2005

Sarrionandiaren ipuingintza Javier Rojo / El Correo, 2006-05-03

Joseba Sarrionandiak leku berezia du euskal literaturan, eta bereziki ipuingintzan. Berak idatzi zuen “Narrazioak” izeneko liburua 80ko hamarkadaren hasieran, euskal ipuingintza modernoan ia fundazionala izango zen testua. Ondoko liburuek, halako garrantzia izan ez bazuten ere, ibilbide bat erakusten dute, izaera markatuko literatura egiten baitu Sarrionandiak. Jon Kortazarrek ibilbide hori aztertu eta irakurketa bat proposatzen digu “Joseba Sarrionandiaren ipuingintza” izeneko saiakera honetan. Izenburu deskriptibo horren ostean, azpititulu metaforikoa agertzen zaigu, Sarrionandiaren ipuingintzaren definizioa eskaintzeko balio dezakeena: “Zuhaitz erromesa”. Kortazar, funtsean, idazleak ipuin batzuetan aurkezten dituen oinarrizko irudietatik abiatzen da irakurketa egiteko, eta irudi horietan islatutakoa irakurrita, Sarrionandiaren literatura interpretatzen du, irudi horien inplikazioak erakutsiz, azalpen sotil eta jakingarriak eskainiz. Alde honetatik, esanguratsuak dira liburuari amaiera emateko atalaren izenburuan aukeratu dituen hitzak: utopia eta etsipena. Izan ere, badirudi Sarrionandiaren ipuingintza bi ardatz horien arabera irakur eta uler daitekeela.