kritiken hemeroteka

7.224 kritika

Azken kritikak

« | »

Begiak itxi eta kitto / Xabier Etxaniz Rojo / Elkar, 2000

Idatzita ez dagoena irakurtzen denean Aingeru Epaltza / Nabarra, 2003-11

Literaturaren jainkoak testuaren literaltasunetik harata egiteko eskatzen dio bere adoratzaileari. Idazlea tarte zurietan ere mintzatzen da eta irakurlearen irudimenak tarte zuri horiek letrekin belztea du eginkizun. Betelan horretan sortzen ahal diren oker eta gaizki ulertuak jolasgai gisara erabiltzen ditu Xabier Etxaniz Rojok, Begiak itxi eta kitto narrazio bilduman. Ez gintuzke harritu behar, sormen lana, transzendentziaren zeta zurrunaz jantzita ere, oroz gain, artifizio malgu jostagarria baita.

“Zergatik irakurri idatzita ez dagoena?” galdetzen dio bere buruari ipuinetariko bateko narratzaileak. Eta galdera maltzur hori pausatuz, Etxanizek ezeztaturik utziko ditu irakurle ustez inteligenteak narrazio horretako mikroistorioen artean hartaraino eraiki dituen ustezko zubiak. Zubirik ez da. Loturarik edo osotasunik ere ez. Irakurlearen gogoak baizik ez du bat egin berez anitz dena. Idazlearen agindupera manukor aritzera ohitua, kaosa ordenatzera ahalegindu da, horixe zelakoan eskatzen zitzaion lana. Zepoan ederki erori da, ordea: kaosaren gibelean kaosa baizik ez zen. Ezen, kontakizunaren bukaeran erraten zaigun bezala, bizitza honetan ezergutxi baita ematen duena. Are gutiago literaturan, biziaren ispilu oker.

Bere emazteak tronpatzen duela deskubritzen duen koittadua. Neguko gau kaskar batean tabako eske karrikaratzen den gizona. Bukaera (edo hasiera) harrigarriko ezteia. Lagunek behartuta putatan doan gizarajoa. Eroetxean internatutako emakumearen istorio asaldagarria. Zigarroaren keak batzen duen istorio-katea. Goizaldeko treneko topaldi beroa… Begiak itxi eta kitto liburuko zazpi narrazioak irakurtzean, irriño konplizea loratuko zaigu maiz ezpainetan. Barre algaratan lehertuko ere, beharbada, halako pasarteren batean. Idazlea gutaz trufatu den edo ziria sartu digun sentipena ere ez da izanen, behin baino gehiagotan, aparte. Izan ere, irakurlearekin jostetan aritzeko, hura ustekabetzeko eta ezuste horretan gozarazteko ahalegina dugu liburu honetako alderdirik eskergarrienetariko bat. Bertze bat, kontakizun gehienei darien ironia lotsagabea eta egunerokotasuna esperpento bilakatzeko grina. Eta hori guztia, su-bestetatik urrun, kontamolde eta hizkera zuzen batean. Xabier Etxaniz Rojo proposamen atsegin honekin agertu zen, duela urte guti, euskal literaturaren balkoira. Ez dakit bere lekua egin duen jadanik, baina merezi du gure arreta.

Azken kritikak

Winston
Martin Etxeberria

Aiora Sampedro

Laranja mekanikoa
Anthony Burgess

Joannes Jauregi

Etsaiak, lagunak, ezkongaiak, maitaleak, senar-emazteak
Alice Munro

Amaia Alvarez Uria

Aingurak eta arrangurak
Josu Jimenez Maia

Alex Uriarte

Larrutik ordaindua
Joseba Lozano

Iratxe Esparza

Amek ez dute
Katixa Agirre

Hasier Rekondo

Rosa itzuli da
Pako Aristi

Javier Rojo

Ostadarrak lurra ukitzen duen lekua
Edorta Jimenez

Peru Iparragirre

Winston
Martin Etxeberria

Javier Rojo

Berriro itzuliko balitz
Xabier Etxeberria

Joannes Jauregi

Aldi baterako
Manu Lopez Gaseni

Igor Estankona

Disoluzio agiriak
Jose Luis Otamendi

Igor Estankona

Duvoisin kapitainaren malura
Kepa Altonaga

Javier Rojo

Aingurak eta arrangurak
Josu Jimenez Maia

Aitor Francos

Artxiboa

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Hedabideak