« Hitzak airean | Bizitza bera zuloa bera… denean »
Guztia urruntzea da / Hasier Larretxea / Susa, 2025
Geografia korapilo Maddi Galdos Areta / Argia, 2026-02-08
Izpi bat ageri da errezelaz bestaldera. Urrun du jatorria, belaiaz harago, baina hurreratu egiten da honaino heldu arte. Horixe du distirak: urrundu egin behar itsugarri izan ez dadin, izan dadin ikusgarri. Guztia urruntzea da poema bilduma argitaratu du Hasier Larretxeak (Arraioz, Nafarroa, 1982), iragana ukatu baino, hari so, geroa begiratzeko gonbita. Hiru ataletan banatu ditu arraioztarrak bildumako 37 poemak: Klorodun itzalak, Korapilatutako hariak eta Sua itzaltzen bada.
Preseski, iragana da nagusi bildumako lehen atalean, denetan luzeena. Elkarri begira diren haurra eta heldua bilbatzen ditu ahots poetikoak, eta goroldioak, iratzeek, zelaiek eta bestetzuek ezaugarritutako paisaian dihardu, besteak beste, hezteaz: haurtzaroa, transmisioa, memoria eta ihesa dira, hala, hizpide. Inguruarekin mimesian den arren, deserriratu beharrean den gorputz bat dakarte olerkiok eta, testuinguru horretan, esangura berezia hartzen dute erlijio zein Elizari loturiko elementuek, zentzu hertsatzailea dutenak.
Bigarren atala da memorion eta etorkizunaren arteko haria, lotura: “Oroimena pizten gaituen / bonbilla da / itzulerako argia / baino ez“. Etena izatetik urrun, korapiloz beteriko jarraipena dira poema hauek, bilduma izendatzen duen ariketaren gauzatzea, ispiluko pitzaduren berrosatzea. Egiten gaituzten loturek eutsi eta estutu egiten gaituztela gaineratuta, ahanzturaren eta oroimenaren arteko tenkaren inguruko hausnarketak proposatzen dizkio Larretxeak irakurleari.
Hirugarren atalean galderak dira gailen: Leire Bilbaori egindako aipamenak zein bilduma ixten duen Non hasten da etxea poemak aditzera ematen dutenez, etxearen inguruko hausnarketak dira. “Apatriden bizkarrezurrek / ba al dute hilerrian tokirik?“. Finean, liburuak proposaturiko bidea eta nolabaiteko helmuga zehaztugabea dira gai olerki hauetan, izotzak urtzera datorren udaberriaren txatal.
Askotarikoak dira Larretxearen poemak: hitz segida bizkorrak kausi ditzakegu, zerrendak, poema labur zein luzeak, soinu zein egitura errepikapenez ondutakoak. Atentzioa ematen du gutasunak duen presentziak, baita, aipatu legez, paisaia landatarrak iruditeria blaitzeko duen erak.
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Asier Urkiza
Esker onak
Delphine De Vigan
Maialen Sobrino Lopez
Pedagogismoaren gezurtapen bat
Teresa Maldonado Barahona
Amaia Alvarez Uria
Jai-Alai
Gaizka Arostegi
Jon Agirre
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Mikel Asurmendi
Hondarreko berorik geratzen bada
Iñigo Satrustegi
Irati Majuelo
Tropiko tristeak
Claude Levi-Strauss
Aritz Galarraga
Erleen azken ziztada
Kepa Iribar
Jon Agirre
Narrugorrik
Ixiar Rozas
Ibon Egaña
Bide bihurrietan
Elena Martinez Rubio
Mikel Asurmendi
Bakea, bakea
Xabier Montoia
Asier Urkiza
Zaldi bat
Maddi Ane Txoperena
Nagore Fernandez
Martxoak 3
Jon Martinez Larrea
Maialen Sobrino Lopez
Silueta
Harkaitz Cano
Mikel Asurmendi