susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Basa | Rosa itzuli da »

Itsas bizimina / Pello Otxoteko / Balea Zuria, 2019

Kresala haizea Julen Azpeitia Roca / Egan, 2019-07

Poesia desberdina irakurri nahi duzu? Geraldi lasaia egitera gonbidatu eta bizitzaz, zeure buruaz eta inguruaz hausnartzeko irrika sortuko dizuna? Zure ideien sorkuntza eta jarioari bide emanez, iradokipen eta sentiberatasunaz barnea kitzikatuko dizuna?

Ez geratu Pello Otxotekoren Itsas bizimina irakurri gabe.

Hasieran, itzulpena zela pentsatu nuen, Laikotutako Europako herrialdetan, ideologia eta beste fede desberdinen hondamendiarekin eta alienazio modu berrien ugalpenarekin lotuta, izatearen zentzua berreskuratzeko sortu diren joera literarioen testuinguruan euskaratutako lana zela iruditu zitzaidan.

Ez da horrela. Batzuetan izugarri kostatzen zaigu hemen sortutako lan bat ona dela onartzea. Hierarkiak sortzen ditugu, Messi, Chillida, Rilke, inmobilismoaren helburuz. Kanpotik ekarritakoa beti hobea da, aurreratuago daude. Muinetaraino sartuta daukagu. Ez gara ohartzen zelako kaltea egin digun duela mende erdi pasatxoko autarkiaren kulturak.

Eta ez da horrela. Pello Otxoteko irundarra da eta hamar urte barru, idazten duena, Danimarkan eta Frantzian abangoardia izango da.

Byung Chul Hanek arrazoia badu, poeta youtuberoek egiten duten pop-diagnosia ez da nahikoa izango, ezta Cioran eta Celine nortzuk ziren ez dakitenentzat ere, eta Profilaxiak ezin izango du askoz gehiago iraun.

Haiek konturatzerako, gu, Greziako arratsetan, Italiako olatuen doinuetan eta klasikoen parsimonian, new agearen artifiziotik urruti eta prozacen beharrik gabe, abia gaitezke barne lasaitasunera, osotasunaren disfrutatzera eta galdutako altxor bitalen berreskuratzera.

Otxotekoren poesia ez da kruzero bat, ez da laburbidea edo ordu batzuetarako droga, aldarrikapena baizik.

Informazio stressak, nihilismoak eta bizipenen metaketa frenetikoak zulo beltzaren voraginea dute, kontsumitu egiten gaituzte, gu produktu bihurtzen ez gaituztenean. Hala ere, jakintasun apalaz, zentzumenaz, itxaropenaz ere, poesiaz eta sentiberatasunez, ongi izatea, zizelkatutako arimaren egoera eskuragarria da. Horregatik, aukera paregabea da Otxotekoren itsaso poetikoan arimarentzako jakien arrantzua egitea; izan ere, aberasgarriaz gain, zer ote den osotasuna, plazer errekreatiboa baita.

Ez izan dudarik.