« Hiru asto aski, Enigma deszifratzeko | Kamisoi zuri zetazkoa »

Itsas bizimina / Pello Otxoteko / Balea Zuria, 2018

Ismael-en balada Jose Luis Padron / Bilbao, 2019-06

Hasieran, beste izenburu bat izan behar zuen liburuak, eta halaxe aitortu zigun egileak joan den maiatzean. Orduan esan zigunez, Ismael-en balada zen liburu berria, eta izenburu horrekin hasi ziren argitaletxean lanean. Liburuko lehen poema da, indarra eta eztia batuz, lehen poema horrek barruko orrialdeetan etorriko denaren oso sabaia sendoa jartzen du.

Baina liburuan itsasoa da leit motiv garrantzitsua, eta poemen arnasa, itsasotik datorren arnasa delako, liburuaren izenburua aldatu behar zuela erabaki zuen Otxotekok: bere poema liburu berria Ismael-en balada izan beharrean Itsas bizimina (Balea Zuria, 2019) izango zela erabaki zuen. Hori da azkenean argitalpenean duen izenburua: “Nolabait saiatu naiz liburu honetan itsasoa irensten eta itsasotik zetorkidan guztia barneratzen. Barrutik astindu nau itsasoak, eta olatu gisa atera zaizkit barrukoak gai ezberdinak jorratuz. Horregatik izenburua, Itsas, eta bere gogo sutsuen indarra, kasu honetan bustia, ondorioz Itsas bizimina atera zen” azaldu digu poetak.

Honako hau Otxotekoren seigarren liburua da. Aurreneko hiru liburuak lekua, bidea, eta haren ahotsa bilatzeko ahaleginak izan ziren. Bidea bilatzen hasten den esploratzailearenak. Laugarrena maitasun liburu bat izan zen, Goizalbaren argitan. Ondoren Anphora baita etorri zen, 2010ean. Honako honetan, Itsas bizimina, gai ezberdinez hitz egiten da: bizitza eta bere nondik norakoak, heriotza ere bai, bakardadea, maitasuna, esperantza eta esperantza eza, erresistentzia, malenkonia… baina liburu hau esaldi batean laburtu behar baldin bagenu bizitzari kantu bat dela esango genuke. Poesia, berez, kantua baita, barnetik eta aspalditik datorren kantua.

Pello Otxotekoren jarrera, bai bizitzarekiko eta bai literaturarekiko, baikorra da. Eta liburua bizitzari kantu bat dela hasierako aipuek baieztatzen dute. Horregatik Itsasoaren bizimina izenburua, itsasotik datorren bizitzeko gogoa. Zeren, zer da itsasoa Otxotekorentzat? Itsasoa bizitza da, eta Heriotza; eta askatasuna, eta muga, eta misterioa, eta ezina, eta mugagabea dena, eta osotasuna, eta arnasa, eta taupada… bizimina azken finean. Bizitzeko indarra, eta bizitzeko gogoa.