« Vikingoen sorterrira | Lirika baltsamikoa »
Gizakiaren minak / Karlos Linazasoro / Erein, 2010
Min ugari Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2010-07-16
Asko gara Karlos Linazasororen literatura estimatzen dugunok eta pozten gara liburu berri bat kalera ateratzen duenean. Bera kexaka ibiltzen da; gutxi irakurtzen dela dio, edo batere ez, gainera daiteke. Euskal literaturaren urrezko aroak joan ziren, sekula halakorik izan badugu bederen (zein soinu polita “badugu bederen”). Beduinoen kontuak dirudite; edo albaniarrenak. Ahozko literatura konplexu eta aberatsetik kultura digitalera igaro dira, gehiegi idatzi gabe. Ez dakit ez ote garen albaniartzen, supituki eta bat-batean. Egon dira, jakina, euskaldunok beste era batez albaniartzeko saio, imintzio eta intentzioak.
Gizakiaren minak kontzientziaren baitako kontraesan, zalantza eta aieneen katalogoa da. Denetik dago liburuan, minak ere ugariak baitira gizakiaren etxean, eta baita gizakiaren kanpoan ere. Batzuetan gehiago erreparatzen diogu kanpoari, barneari baino. Eta zenbait garaitan ez diogu erreparatzen ez kanpoari ez barneari, erabat joanak baikaude. Besteetan, ez; bolizko dorrean bizi baikara, Z.-E.-ri buruzko txostena ipuineko narratzailea bezala. Ipuin horrek, hain zuzen, azken Linazasoro dakar gogora: absurdoaren trataeragatik, eta ironiagatik, noski. Baina ironia ilunagoa da, besteetan baino, bere marrak difuminatu eta zabaldu balira bezala, inguruak zikinduz, ez gehiegi, ihintzak baratzako landareak bezala Robert Walserri omenaldia dirudi: hil diren idazle maiteen gorazarre.
Ipuinak garai ezberdinetan pentsatuak izan baziren ere, bilduma honetan guztiek doinu antzekoa dute. Euri finak bazterrak bezala bustitzen dituzte irakurlearen sentipenak, eta poesia barreiatzen: “Marraska lurperatu arren”. Aukera ematen digu Karlos Linazasorok geure baitan arakatu eta bihotzaren neurria zein den zehazteko.
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Irati Majuelo
Izen baten promesa
Hedoi Etxarte
Aiora Sampedro
Düsseldorfeko txibatoa
Karlos Linazasoro
Aiora Sampedro
Esne berriketan
Uxue Alberdi
Mikel Asurmendi
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Asier Urkiza
Esker onak
Delphine De Vigan
Maialen Sobrino Lopez
Pedagogismoaren gezurtapen bat
Teresa Maldonado Barahona
Amaia Alvarez Uria
Jai-Alai
Gaizka Arostegi
Jon Agirre
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Mikel Asurmendi
Hondarreko berorik geratzen bada
Iñigo Satrustegi
Irati Majuelo
Tropiko tristeak
Claude Levi-Strauss
Aritz Galarraga
Erleen azken ziztada
Kepa Iribar
Jon Agirre
Narrugorrik
Ixiar Rozas
Ibon Egaña
Bide bihurrietan
Elena Martinez Rubio
Mikel Asurmendi