Ispiluaren isladaketak / Keiko eta beste udazkenak / Patxi Ezkiaga / Elkar, 1988

Ispiluaren isladaketak / Keiko eta beste udazkenak Dabid Zuazalde / Argia, 1988-10-02

Poesi sariketa antolatzaileek eskatu egin beharko liokete Patxi Ezkiagari, arren, ez aurkezteko berriro, bestela ez diela eta egile berriei plazaratzeko aukerarik utziko. Dena den, urteotako sariketetako diruak Donostiako lasalletarrek izaban duten txabola hornitzen eta hobetzen gastatu ondoren, Patxik bide hori alde batera lagatzeko gogoa omen du. Izan ere, Euskal Herriko olerki lehiaketa guztiak irabazi eta gero, literaturan lehia baino edertasuna bilatuz gero ez da harritzekoa nekea.

Liburu honetan Ezkiagaren sarien fruitu bikoitza jasotzen da. Iazkoan Jaurlaritzaren Lizardi saria eskuratu zuen “Ispiluaren isladaketak” bildumarekin eta poesiazko Azkue “Keiko eta beste udazkenak” izenekoarekin. Biak batera bildu eta liburu batean atera ditu Elkarrek.

Sariak ordea, “akzidente” besterik ez dira azken batean, berripaperak betetzen dituzte baina gerorako obra geratzen dena obra da, mamia, eta guri hori zaigu ardura.

Patxi Ezkiagaren olerkigintza modetatik kanpora samar dago, Euskal Herrian azken aldian nagusi diren joeretatik landa. Legorretakoak bere bidea jorratu duela esango nuke, zarauztar-tolosarrak bezala honek ere izadia izaten baitu sarri askotan bere ispirazio iturri, baina erabat moldatuz eta bere kasa moldatuz haren ekarpena, bere bihotz-begietako eta bere garaiko iragazkiak erabiliz. Horrez gainera, alor hori ezer gutxi ezagutzen badugu ere, poeta ingelesen tradiziotik ere dexente hartu duela esango genuke, bai azentuen erritmoetan bai orohar tonuan.

Hala ere gure helburua ez da iturriak agortzea, obra jakin hau hobeki entelegatzen laguntzea baino. Argitaletxekoek beren orrian adierazten diguten bezala, hemengo bi liburuek sentsibilitate bera erakusten dute, baina gai eta baliapideetan desberdin jokatzen dute.

“Ispiluaren isladaketak” da lehenengoa, eta bertan ugari dira blues izendaturik datozen poemak, eta hauen artean dexente hiriaren, bertako nesken gainean moldatuak. Mundu agresibo batean abots goxo bat. Beste olerki asko poeta ingelesen aipuekin zabaltzen dira, William Goldigenekin batez ere. Nikaraguari buruzko triptiko batekin ixten da liburua.

“Keiko eta beste udazkenak” laburragoa da, 30 poema ditu. Poema lasai eta sakonak, patetismo kristau batez eginak, izadia begi-belarrietatik sartu eta bihotzean zimiko egiten dituztenak.

Bai liburu batekoak bai bestekoak, iparrorratza galdurik duen gizarte bati jarritako kriseiluak dira, poetak kosmosean leku bat eta zeregin bat duela sinisten duenaren lana.