kritiken hemeroteka

7.850 kritika

Azken kritikak

« | »

Olagarroa / Mario Onaindia / Elkar, 1987

Olagarroa Mikel Mendizabal / Argia, 1987-07-19

Zortzi urte gartzelan iragan ondoren, ondo ezagutu behar du nahi ta nahi ez gartzelen mundua Mario Onaindiak, eta honetaz baliatu da bere azken nobela idazterakoan.

Gerardo protagonistak eta bere lagun batek, atrako bat egin zuten zuela zazpi urte; gauzak ordea, ez ziren ondo atera eta harrapatu ondoren urte pila zulora bidaltzen dituzte.

Zazpi urte espetxean iragan dituela Gerardok, laister irtetzeko garaia etorriko zaio, eta hara non jasotzen duen sorpresa protagonistak, enteratzen denean bere lagunak diru pila ordaindu duela, bera baino pixkat lehenago atera nahiean. Laister konturatuko da, bere lagunak Isabel eramateagatik egin duela maniobra guztia, protagonista desesperazio latzean eroriz. Honela, Gerardo ihes egiteko moduan pentsatzen hasten da, nahiz eta geratzen zaion kondena oso motza izan.

Gaia hasieran interesgarria ematen bazuen, ez da berdina gertatuko orri batzuk barneratu ondoren, hemen erabateko interesa galduko bait du. Onaindiak gartzelako barneko egitura ondo ezagutzen duela nabaria egiten da, hots, dauden arauak, sentimenduak etabar. Honela, obrari mugimendu pixkat eman nahiean barneko gertakizun eta pertsonaien gertaerak kontatzen dizkigu. Esaterako nola espetxeratzen duten kulparik gabeko pertsona bat, edota heriotzara kondenaturik dagoen baten oinazea.

Hala eta guztiz astunegia egiten da Onaindiak kontatzen dituen xehetasun guztiak jarraitzea, gauza gehiegi kontatzen dizkigu, gutxi ordea alizientea eskeintzen dutenak, hau da, momentu batera iritsiz gero, liburuak interesa galtzen du, nekatzen zaitu barneko gora-behera guztiekin, eta hori seinale txarra da nobela batean.

Bestalde nabaria da, hori bai, autoreak hizkuntza eta bere erabilpena ondo menderatzen duela, honek logikoki interesa sortuz bere irakurketan. Honetan datza gure ustez nobelaren mamirik gozoena.

Nobela honek, Bilboko Aurrezki Kutxak antolatutako XII. Azkue sariketa irabazi zuen 1986. urtean.

Azken kritikak

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Asier Urkiza

Dama
Jon Gerediaga

Nagore Fernandez

Bihotz-begietan
Xabier Lizardi

Igor Estankona

Argiantza
Pello Lizarralde

Jon Martin-Etxebeste

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Txema Arinas

Eskuan beti zerbait
Maialen Berasategi Catalan

Irati Majuelo

Empar Pineda Erdozia: gorputzak hala eskatua
Kattalin Miner

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Zeruko belardiak
John Steinbeck

Hasier Rekondo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Mikel Asurmendi

Urpean murgildu
Lidia Txukovskaia

Nagore Fernandez

Bertute txikiak
Natalia Ginzburg

Asier Urkiza

Algara mutilatuak
Ane Labaka Mayoz

Maitane Legarreta Etxezarreta

Haragi hosto
Juan Ramon Makuso

Jose Luis Padron

112 poema biziari hegalak jartzeko
Begoña Abad de la Parte

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Artxiboa

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Hedabideak