Alukiss. Basotik edanez / Antton Olariaga / Askoren artean / Erein, 1992

Gustoa, afizioa, maitasuna Agustin Aranzabal / Euskaldunon Egunkaria, 1993-02-14

Euskal literaturaren munduko idazle eta marrazkilarien arteko loturaren estutasun eta egokitasunaren erakusgarri dugu “Basotik edanez” liburu hau. Idazle baten ideia izan omen zen, izan ere —Anjel Lertxundirena hain zuzen—, liburu honena. Marrazkilariak gogoz eta ilusioz hartua, dudarik gabe.

Egungo idazleak (Anjel Lertxundi, Felipe Juaristi, Joan Mari Irigoien, Bernardo Atxaga, Mariasun Landa, Joxemari Iturralde, Joxe Antonio Artze…) klasiko zaharrekin (Oxobi, Pedro Mari Otaño, Goyhetche, Artutxako Motza…) egokiro konbinatuak, “bestiario” heterogeneo eta heterodoxo samarra osatuz.

Ikusteko liburu ederra, eta irakurtzeko ere atsegina. Eta ikusi eta irakurtzeko ezezik, gordetzekoa ere bai.

Ez dira asko gure idazleek elkarren artean lantzen dituzten egitasmoak. Are gutxiago “Askoren artean” idazten diren liburuak. Kasu honetan, ahaleginak meritu edo balio handiagoa du, idazleak ezezik, literaturarekiko hain lotura estua izan duen beste egile, beste sortzaile batek ere hartu baitu parte, parte garrantzitsua gainera, bera baita, nolabait, izar nagusia. Ohizkoa izan denaren aurka, kasu honetan.

Zakilixut eta Alukissek egunkariaren arruntasunean ezagutu izan dute argia. Baina Olariagak askotan landu izan du liburuen mundu agian samurrago eta gozoagoa. Mundu agian samurrago eta gozoago horretan, ordea, ilustraziogileak ia beti idazlearekiko bizi behar izaten duen morrontza ondo baino hobeto ezagutzeko aukera izan du Olariagak. Oraingoan, ordea, alderantziz izan da. Idazleen lana da, kasu honetan, Olariagarenarenaren inguruan agertzen dena, Olariagarena “apaintzen” duena.

Ohiz kanpoko liburu bitxia. Gustoz, afizioz eta maitasunez ederki moldatua.