kritiken hemeroteka

7.044 kritika

Azken kritikak

« | »

Bestiarioa. Hilerrikoiak / Karlos Linazasoro / Elkar, 2006

Autoparodia Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2006-12-15

Norberak bere buruaz eta bere buruari barre egitea da, zalantzarik gabe, ekintzarik zailena. Hain zaila non gutxi batzuek nahiago izaten duten nork bere burua hil bere buruaz barre egin baino. Nork bere burua hiltzeko nahi adina arrazoi bila daitezke, eta aurkitu ere bai, jakina. Hala ere, jende askok nekez hartuko du halako langintzarik. Eta bada askotxo ere aitzakiarik batere behar ez duenik, ez bere burua hiltzeko, bere buruaz barre egiteko baizik. Bakoitzak zer ikuspegia duen bere buruaz. Norbaitek serio hartzen badu bere burua, nekez egingo du barre bere kautan eta bere kontura. Baina nork bere burua serio eta benaz hartzea barregarria da berez eta beraz. Karlos Linazasorok liburu honetan, aurrekoren batean bezala, bere “alter ego”a izan daitekeen pertsonaia askatu du, bere “alter ego” a, edo bere ispiluaren bestaldeko irudia izan daitekeena. Nork bere burua errealitateko ispiluan ala ifrentzukoan begiratzen duen, arras alda daiteke mundua, eta bera munduan. Karlos Linazasorok idazle baten (barka, idazle izan nahi duen baten), balentriak eta azañak kontatzen dizkigu. K.L. deitzen da eta T herrian bizi da, eta liburuzaina da, Karlos Linazasoro bera bezala, baina Karlos Linazasoro izateke. Horra hor parodiaren muina. Kontzientzia libre utzi eta nahi erara jokatzen uztea bezala da. Ez dut esango denon ametsa denik, baina bai batzuena. Joko polita, dena dela, zer izango nintzateke ni izateke neu izango banintz? Metafisika.

Parodiarekin batera, ironia. Idazle den eta idatzi nahi duen gizon baten ezintasuna eta zereginaren gerorako gerora atzeratzea. Jeneroei buruzko ironia: aforismoa nobela baten kapitulu bihurtzen da. Monterrosoren jarraitzaile da, horretan, hiper-mega-laburtasunaren sailean bederen. Eta batez ere begirada ironikoa eguneroko egoeren aurrean: supermerkatuan, zahar egoitzan, beilategian (ez belategian), kalean, tabernan, etxean. Ironia xume, fm, jakintsu eta dotorea. Ironia-mota guztiek bezala, lagunak bainoago, adiskideak behar ditu, adierazgarri izateko. Edo idazlea bezalako irakurle fm, jakintsu eta dotoreak, bestela.

Azken kritikak

Erreka haizea
Sonia González

Aiora Sampedro

Bakartasunaz bi hitz
Filipe Bidart

Aritz Galarraga

Pelegrinak
J.E. Urrutia Capeau

Hasier Rekondo

Errukiaren saria
Iñaki Irazu

Alex Uriarte Atxikallende

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Estibalitz Ezkerra

Zauri Bolodia
Oier Guillan

Mikel Asurmendi

Zuloa
Xabier Gantzarain

Peru Iparragirre

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Ibon Egaña

Ahotsak eta itzalak
Maixa Zugasti

Javier Rojo

Gerra txikia
Lander Garro

Roberto Moso

Girgileri Anderea
Maialen Hegi-Luku

Amaia Alvarez Uria

Etsaiak, lagunak, ezkongaiak, maitaleak, senar-emazteak
Alice Munro

Joannes Jauregi

Epailea eta haren borreroa
Friedrich Dürrenmatt

Aiora Sampedro

Bioklik
Asel Luzarraga

Iratxe Esparza

Artxiboa

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Uztaila 2017

Hedabideak