« Teilatuko lizarra, iparra | Exilioaz »
Ecce homo / Laura Mintegi / Txalaparta, 2006
Gizonak eta emakumeak Javier Rojo / El Correo, 2006-06-28
“Ecce homo” du izena Laura Mintegiren azken nobelak, Friedrich Nietzscheren harako lan horrek bezala. Gizon eta emakumeen arteko harremanen azalpena ematen du liburuak hasiera batean, egoera berberaren aurrean bakoitzaren jarrera eta ikuspuntu desberdinak argitzen saiatzen baita. Eta hori da azpimarratu nahi dena: ikuspuntuak desberdinak direla, jarrerak desberdinak direla, gizonek eta emakumeek funtsean era desberdinean ulertzen eta sentitzen dutela errealitatea. Istorioaren abiapuntua Josek Begori egiten dion proposamena da: elkarrekin bizitzeko esan dio. Aspaldiko adiskideak dira, eta bakoitzak ibilbide luzea izan du harreman afektiboei dagokienez. Bestaldetik, politikaren alorrean elkarrengandik urrundu badira ere, adiskidetasunak hor dirau. Eta hemen dago nobelaren bigarren gai nagusia: Gizonen eta emakumeen jarrera desberdinak aurrez aurre jartzen diren bezala, aurrez aurre jartzen dira pertsonen arteko harremanak eta politika-jarduera ere. Ez dakit tesi nobela baten aurrean gauden, baina iruditu zait idazleak nobela baino lehenagoko eskema ideologiko bati nobelaren forma eman nahi izan diola, ideia horiek fikziozko pertsonaia batzuengan gauzatuta.
Harakinen alaba
Yurre Ugarte
Irati Majuelo
Clevesko Printzesa
Madame de La Fayette
Aritz Galarraga
Zaldi bat
Maddi Ane Txoperena
Joxe Aldasoro
Akabo
Laura Mintegi
Mikel Asurmendi
Mio marito deitzen zion
Joxean Agirre
Asier Urkiza
Nonahiko musika
Juan Kruz Igerabide
Nagore Fernandez
Barazkijalea
Han Kang
Maialen Sobrino Lopez
Beste urte batez
Samira Azzam
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Ulhaintsaren negarra
Jon Garmendia
Aiora Sampedro
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Irati Majuelo
Izen baten promesa
Hedoi Etxarte
Aiora Sampedro
Düsseldorfeko txibatoa
Karlos Linazasoro
Aiora Sampedro
Esne berriketan
Uxue Alberdi
Mikel Asurmendi
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Asier Urkiza