« Egiaren egarriz | Espaloian dago munduaren xilkoa »

Neskazale gazte baten balentriak / Guillaume Apollinaire / Elkar, 1988

Neskazale gazte baten balentriak Edorta Jimenez / Susa, 1989-06

Inoiz Gorrindorekin hitz egiteko parada baneza, zuzen eta artez galdetuko nioke liburu honen sorburuan dagoen kausaren gainean. Akaso, euskal literaturak behar duen generoa betetzearren egin du pornografiaren eremuan situa dezakegun liburu honen itzulpena. Beharbada, nork daki, ariketa gisa egin du Gillaume Apollinaire poeta handiaren lan honen itzulpena. Agian, kartzelako lau horma estuetatik ihes egiteko biderik gogokoena amets egitea duelako egin du traslationea. Zerguragatik egin duela ere, ondo eginda dago itzulpena, “neskazale” hitzaren orden “Don Juan” ipini izan balu hobe iritzi niokeen arren.

Liburuan kontatzen direnak ez dira beste munduko ezer —zorionez, ez baitugu hango “sexu-paradisurik” sinesten—. Halako mutil nerabea oporretan doa landetxera, emakumez inguratuta biziko delarik bertan, uda batez. Uda horretan izango du sexu-bataioa, konfirmazioa eta diplomatu-agiria ere, erreskadan eta hurrenez hurren, ikasle aurreratua baita lehen pertsona erabiliz narratzen ari zaigun hori, alafede! Zer esanik, gizonezkoen hankarteko mondongoa gotortzeko balio badu ere, ez dakit nik zer esan jario femeninoei dagokienean. Eskenaren batetan, tira, umeldu egiteko ahaleginak egiten ditu horrek baina, gainerakoan jai dugu.

Amaitzeko, itzulpenaren doitasun, egokitasun eta beste zenbait tasunez ezer esan ez badut ere, askotxo merezi duela esan. Bestalde, gustura irakurriko nituzke “Les Onze Mille Verges” hura ere euskaraz. Ea zuk zeuk euskaratzen diguzun, Karlos.