kritiken hemeroteka

8.264 kritika

« | »

Eremu karroinduak / Luis Berrizbeitia / Elkar, 1991

Poesiaren erresuma Aingeru Epaltza / Nabarra, 2002-01

Gehien liluratu nauten liburuak ez dira gau isil bateko bat-bateko arrabots izan, lehenago bertze batzuek idatzitako liburu guztien oihartzun baizik. Errana da eta gure artean berrikitan errepikatua: originala izateko modu bakarra tradizioan txertatzea da. Luis Berrizbeitia abadiñoarrak ederki zekien hori, duela hamar urte. Eremu karroinduak bere poesia lana plazaratu zuelarik: “Etorkizuna non dagoen ez dakit / baina badakit ibai bat dela / iraganaren mendietan sorturik / orainaren ibarretan hedaturik / geroaren itsaso hondogabean gorpuztuko dena / egunsenti eder edo galerna deboilagarriaren kolorez / pintatutako emakume baten antzera”.

Tradizioaren eta modernitatearen arteko eztabaida, erdibiderik gabeko hautu gisa bizi izan dugu, maiz, azken mendeko euskal kulturan. “Gurea” eta “arrotza” bezalako kontzeptuak, aukera mingarri izan dira aunitzentzat, gaur egun ere oraindik bizirik dirauen auzian. Zirt edo zart egin beharrik ez dagoela erakutsi diguten idazleen artean dago Berrizbeitia. “Erromatarrek Iruñean gerla egiteari utzi zioten / ni neure hizkuntza honekin guduka nendin / adimenaren gudazelaietan” dio pasarte batean. Hark, Iparraldeko kantagintza tradizionala, Xabier Lete, Gabriel Aresti eta Koldo Izagirre bezain bere ditu Borges, Hölderlin, Kavafis edo Mishima. Horiek guztiak eta gehiago ere daude, agerian nahiz gorderik, Eremu karroinduak liburu bikainean: batzuetan, lan berriak moldatzeko ore zaharraren gisa; bertzetan, bere aurrekoen errepika, ihardespen edo segida; hainbatetan, protagonista bilakaturik. Izan ere, olerki liburu honek pertsonaiak ditu, istorioak, poesiaren eta narratibaren arteko mugak ezabatzeraino zenbaitetan: Robinson Crusoe eta palestinarren Intifada, XVI. mendeko mertzenario gipuzkoarra eta Dien-Bien-Phuko gerrilari vietnamdarra… Pertsonaien eta egoeren galeria liburuko alderdirik aipagarrienetako bat da, zalantzarik gabe.

Errana da: Luis Berrizbeitia originala da guztiz. Horregatik, bertze milaka idazlek landu dituzten gaiak dakarzkigu berak ere gogora: artea, herria, denbora, zalantza, maitasuna eta heriotza. Duela hamar urte, liburu hau plazaratu zuenean, “poesiaren erresuman ergelen tirania / burua gorarik promenatzen” dela salatzen zuen. Ez nuke erranen tarte honetan gauzak zuzendu diren, delako erresuma horretan. Nolanahi ere, haren poemak orduan bezain kilikagarri dira gaur egun. Orduan bezain irakurri beharreko, erresuma horren mugak zeharkatu nahi dituen ororentzat.

Azken kritikak

Maitasun kapitala
Karmele Jaio

Jon Jimenez

Bortxaketa
Joyce Carol Oates

Ibon Egaña

Ibaiertzeko ipuina
Oihane Amantegi Uriarte

Mikel Asurmendi

Ulu egiteko bolondres bila
Harkaitz Cano

Maddi Galdos Areta

Zeru-lurren liburua
Jon Gerediaga

Asier Urkiza

Itzulerak
Miren Agur Meabe

Nagore Fernandez

Independentzien eguzkiak
Ahmadou Kourouma

Irati Majuelo

Kangaroo
Martin Etxeberria

Mikel Asurmendi

Ura ez baita beti gardena
Xabi Lasa

Sara Cabrera

Zirriborroak eta gero
Askoren artean

Jose Luis Padron

Heriotzari aurrez aurre begira
Oskar Gaztelu Bilbao

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Emakume izoztua
Annie Ernaux

Asier Urkiza

Gizadiaren oren gorenak
Stefan Zweig

Nagore Fernandez

Antilletan galdurik
Kepa Larrea

Jon Jimenez

Artxiboa

2024(e)ko otsaila

2024(e)ko urtarrila

2023(e)ko abendua

2023(e)ko azaroa

2023(e)ko urria

2023(e)ko iraila

2023(e)ko abuztua

2023(e)ko uztaila

2023(e)ko ekaina

2023(e)ko maiatza

2023(e)ko apirila

2023(e)ko martxoa

Hedabideak